ارزیابی مسیرهای دوچرخهسواری ازلحاظ حرکت و دسترسی با بهره از روش MABAC (مورد مطالعاتی: منطقۀ 1 و 3 شهر اصفهان)
نویسندگان
1 Assistant Professor, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
2 PhD Candidate, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
3 MA Student, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
4 MA Student, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
5 MA Student, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
6 MA Student, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
doi
10.22108/sppl.2023.136759.1702چکیده
چکیدهگسترش روزافزون شهرنشینی موجب افزایش تراکم فعالیتی در شهرها شده و بهدنبال آن مشکلات عدیدهای را درحوزۀ حملونقل شهری همچون آلودگیهای ناشی از سوختهای فسیلی و ترافیکهای سرسامآور ایجاد کرده است. توسعۀ گونههای پایدار سفر برای ترددهای درونشهری همچون دوچرخهسواری ازجهت مواجهه با عوامل مخل آسایش شهروندان اجتنابناپذیر است. همچنین، نارساییهای موجود در شبکۀ مسیرهای دوچرخهسواری منجر به کاهش استفاده از این شیوۀ حملونقل شده است. در همین راستا، منطقههای 3 و 1 شهر اصفهان واقع در مرکز تاریخی و ارزشمند این استان بهعنوان پیشتاز در احداث مسیر دوچرخهسواری است. هدف از پژوهش حاضر بررسی مسیرهای دوچرخهسواری منطقههای 3 و 1 شهر اصفهان بهلحاظ شاخصهای حرکت و دسترسی است. روش استفادهشده در این پژوهش از نوع پژوهشهای آمیختۀ کمّی و کیفی است. در پژوهش حاضر معیارهای کمّی و کیفی مربوط ابتدا با بررسی مبانی نظری و تجربههای موفق داخلی و خارجی بهدستآمده و سپس دادهها با مطالعات اسنادی و میدانی جمعآوری شده است. دادههای کمّی پژوهش با استفاده از روشهای تحلیل توپوگرافی و دسترسی به کمک نرمافزار GIS و سنجههای کیفی پژوهش نیز با استفاده از جدولهای تحلیلیِ شناساییِ امکانات و محدودیتها و درنهایت، یکپارچهسازی دادهها و تحلیل نهایی با روش تحلیلی MABAC پژوهش صورت گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که از مجموع 22 مسیر دوچرخهسواری در منطقههای 1 و 3 شهر اصفهان بهترتیب مسیرهای مطهری با امتیاز 183/0، چهارباغ عباسی با امتیاز 174/0 و صائب با امتیاز 132/0 مسیرهای مطلوب و مسیرهای پاسداران با امتیاز 127/0-، باغ گلدسته با امتیاز 086/0- و آیتالله خراسانی با امتیاز 084/0- مسیرهای نامطلوب است. سرانجام، باتوجه به ارزیابی صورتگرفته، پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت این مسیرها ارائه شده است. از موارد نوآوری در این پژوهش میتوان به تأکید برروی معیارها و شاخصهای مرتبط با مسیرهای ویژۀ دوچرخه، تمرکز بر ارزیابی مسیرهای مخصوص دوچرخه بهلحاظ بُعد حرکت و دسترسی و استفاده از روشهای تلفیقی و تحلیلی همچون MABAC برای دستیابی به هدف اشاره کرد.
