پیش بینی پارامترهای دما و بارش ایستگاه همدید اهواز با استفاده از مدل گردش عمومی MPI-EMS1-2-HR و مدل ریزمقیاس نمایی آماری SDSM6.1.
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری آب و هواشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، خوزستان، ایران.
2 استادیار گروه مهندسی صنایع، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، خوزستان، ایران.
3 استادیار، گروه جغرافیای طبیعی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، خوزستان، ایران.
4 دانشیار گروه آب و هواشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 استادیار گروه شهرسازی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، خوزستان، ایران.
doi
10.22034/jcr.2025.466761.1657چکیده
نگرانی از تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی از مباحث مهمی است که توجه بسیاری از محافل علمی و سیاسی جهان را به خود معطوف کرده است. بعد از انقلاب صنعتی، افزایش جمعیت و رشد شهرنشینی، غلظت گازهای گلخانه ای در پی افزایش مصرف حامل های انرژی افزایش یافت و زمین وارد مرحله ای از تغییرات آب و هوایی گردید. هدف این پژوهش پیش بینی پارامترهای دما و بارش ایستگاه سینوپتیک اهواز می باشد. در این پژوهش با استفاده از مدل ریز مقیاس نمایی آماری SDSM6.1 و با مدل سازی داده های سناریوهای پیش بینی شده (SSP) بر اساس مدل گردش عمومی MPI-EMS1-2-HR موسسه ماکس پلانگ پارامترهای دما و بارش برای سال های2020 تا 2050 ایستگاه اهواز پیش بینی گردید. نتایج بررسی حداقل دمای ماهانه برای سال های 2020 تا 2050 نشان داد که در آینده میانگین حداقل دما در تمام سناریوها بین 5/0 تا 5/3 درجه سانتی گراد و میانگین حداکثر دما در این سناریوها (ssp585,ssp370,ssp245,ssp126)، بین 8/0 تا 3/2 درجه سانتی گراد افزایش و دمای هوا گرمتر خواهد شد. همچنین نتایج بررسی داده های بارش ماهانه دوره پایه (2014-1979) با سناریوهای پیشبینی کننده نشان میدهد که بارش براساس اکثر سناریوهای بررسی شده برای همه ماه ها افزایشی حدود 1/0 تا 6/0 میلی متری متوسط بارش روزانه را برای سالهای 2020 تا 2050 پیشبینی کرده است. بنابراین آینده گرمی در انتظار اهواز خواهد بود با این وجود بارش ها نیز اندکی رشد دارند که این بارش ها در انتهای فصل زمستان بیشتر خواهد شد و زمینه سیل که از نشانه تغییرات اقلیم است را فراهم خواهد آورد.
