کیفیت حسابرسی: ارائه الگو و بررسی شکاف بین وضع موجود و وضع مطلوب
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی
3 استاد حسابداری دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طبابائی
4 استادیار حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری ، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/qjma.2022.69623.2406چکیده
استفادهکنندگان در تصمیمگیریهای اقتصادی، نیاز به اطلاعات مالی باکیفیت دارند و حسابرسی مستقل نقش عمدهای را در ارتقای کیفیت گزارشگری مالی ایفا میکند. لذا در این پژوهش سعی گردید با استفاده از روش پژوهش دلفی فازی و نظرخواهی از خبرگان حرفهای، ضمن شناسایی معیارهای بهبود کیفیت حسابرسی، الگویی مناسب برای محیط اقتصادی ایران، با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی طراحی شود. همچنین وضع موجود و مطلوب کیفیت شاخصههای بهبود کیفیت حسابرسی در ایران نیز مقایسه شده است و درنهایت ابعاد کیفیت حسابرسی ازنظر اهمیت رتبهبندی شدهاند. بدین منظور به پیروی از هیئت استانداردهای بینالمللی حسابرسی و اطمینانبخشی 60 شاخص احصاء گردید که در پنج بُعد الف. عوامل ورودی با 21 شاخص؛ ب. عوامل فرآیندی با 10 شاخص؛ ج. عوامل خروجی با 9 شاخص؛ د. تعاملات اصلی با 10 شاخص و عوامل زمینهای با 10 شاخص طبقهبندی شد. دادهها با استفاده از نرمافزارهای R و Amos و Super Decisions مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش حاکی از پذیرفتهشدن 54 شاخص میباشد که الگویی برای بهبود کیفیت حسابرسی فراهم میکند. همچنین نتایج حاصل از مقایسه وضع موجود و وضع مطلوب شاخصههای بهبود کیفیت حسابرسی بیانگر اختلاف معنادار بین وضع موجود محیط کیفیت حسابرسی در ایران با محیط مطلوب است. درنهایت نتایج حاصل از رتبهبندی ابعاد مؤثر بر بهبود کیفیت حسابرسی نشان میدهد که عوامل فرآیندی در رتبهی اول اهمیت از دیدگاه خبرگان، عوامل ورودی در رتبهی دوم، تعاملات اصلی و عوامل زمینهای هر دو در رتبهی سوم و عوامل خروجی در رتبهی چهارم قرار گرفته اند.