واژه‌بست در زبان‌های تاتی و تالشی: مطالعه‌ای رده‌شناختی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی/ واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار هنرهای نمایشی/ دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار زبان‌شناسی/ پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، سمت، تهران، ایران

4 دانشیار زبان‌شناسی همگانی/ دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22099/jill.2021.39822.1241
چکیده

پژوهش حاضر یک بررسی رده­شناختی در خصوص عنصر زبانی واژه بست در زبان­ های تاتی و تالشی است. در این پژوهش، سعی بر آن است تا با توجه به خویشاوندی دو زبان تاتی و تالشی و نیز دیدگاه­های گوناگون در طبقه ­بندی عنصر واژه ­بست و بهره­ وری متفاوت گویش­ها و زبان­های ایرانی از این عنصر زبانی، با یک بررسی رده­ شناختی، تنوع حضور واژه ­بست در این دو زبان و جایگاه واژه ­بست در جملات برگرفته از این زبان­ها مشخص شود. بدین منظور، واژه­ بست های تاتی و تالشی بر اساس پرسشنامه رده­ شناختی موسسه ماکس پلانک در باب رده ­شناسی واژه ­بست تحلیل شده ­اند. نتایج این پژوهش بیانگر یکسان‌بودن ویژگی­های کلی این دو زبان و نیز تفاوت‌های میان واژه‌بست­های آن‌ها به لحاظ تنوع حضورعنصر واژه بست و ویژگی ­های مقوله‌ای این عنصر زبانی در هر یک از آن‌ها است. ویژگی خاص واژه ­بست­ها همچون تکیه، ترتیب، شکاف و نقش آن‌ها در جمله، جایگاه واژه ­بست و ویژگی حرکت این عنصر نیز در هر دو زبان یکسان است و جایگاه دوم برای واژه ­بست و تبعیت از قانون واکرناگل در تاتی و تالشی مشهود است.