واژهبست در زبانهای تاتی و تالشی: مطالعهای ردهشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی/ واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار هنرهای نمایشی/ دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار زبانشناسی/ پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، سمت، تهران، ایران
4 دانشیار زبانشناسی همگانی/ دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22099/jill.2021.39822.1241چکیده
پژوهش حاضر یک بررسی ردهشناختی در خصوص عنصر زبانی واژه بست در زبان های تاتی و تالشی است. در این پژوهش، سعی بر آن است تا با توجه به خویشاوندی دو زبان تاتی و تالشی و نیز دیدگاههای گوناگون در طبقه بندی عنصر واژه بست و بهره وری متفاوت گویشها و زبانهای ایرانی از این عنصر زبانی، با یک بررسی رده شناختی، تنوع حضور واژه بست در این دو زبان و جایگاه واژه بست در جملات برگرفته از این زبانها مشخص شود. بدین منظور، واژه بست های تاتی و تالشی بر اساس پرسشنامه رده شناختی موسسه ماکس پلانک در باب رده شناسی واژه بست تحلیل شده اند. نتایج این پژوهش بیانگر یکسانبودن ویژگیهای کلی این دو زبان و نیز تفاوتهای میان واژهبستهای آنها به لحاظ تنوع حضورعنصر واژه بست و ویژگی های مقولهای این عنصر زبانی در هر یک از آنها است. ویژگی خاص واژه بستها همچون تکیه، ترتیب، شکاف و نقش آنها در جمله، جایگاه واژه بست و ویژگی حرکت این عنصر نیز در هر دو زبان یکسان است و جایگاه دوم برای واژه بست و تبعیت از قانون واکرناگل در تاتی و تالشی مشهود است.