فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فقه مذاهب در حلیت آبزیان، دیدگاه‌های گوناگونی دارد؛ از انحصار حلیت آبزیان در ماهی فلس‌داری که زنده صید شود تا حلال‌دانستن همۀ گونه‌های آبزیان به هر شکل و کیفیتی که یافت شوند. برخی از مذاهب فقهی، در حکم به حلیت گونه‌های مختلف آبزیان و حلیت میته آنها، به آیه 96 سوره «مائده» یعنی «أُحِلَّ لَکُمْ صَیدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ» تمسک کرده‌اند. در پژوهش پیش‌رو به شیوه توصیفی - تحلیلی و بهره‌گرفتن از منابع کتابخانه‌ای، با بررسی شأن نزول و دلالت آیه، این نتیجه به ‌دست آمد که با توجه به در مقام بیان‌نبودن آیه، تمسک به آن برای حلیت گونه‌های مختلف آبزیان درست نیست. همچنین با توجه به سیاق آیه و ظهور آن در تحریم صیادی حیوانات دریایی و حلیت غذاهای از پیش آماده‌شده برای حجاج در محدوده مسجدالحرام، تمسک به فقره «صَیدُ الْبَحْرِ» در حلیت همه گونه‌های آبزیان و فقره «وَطَعَامُهُ» در تطبیق آن بر میته ماهی‌ها نیز درست نمی‌باشد؛ از این‌رو برای اثبات حلیت گونه‌های مختلف آبزیان و حلیت زنده و مرده آنها به عنوان یک حکم کلی، نمی‌توان به این آیه تمسک کرد.