بررسی تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر مدیریت ریسک زلزله با تأکید بر تابآوری (مورد مطالعه: منطقۀ 9 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jscm.2018.245715.1490چکیده
سرمایة اجتماعی زمانی که بهعنوان شبکههای اجتماعی متشکل از افراد و سازمانها دیده میشود، میتواند در پیشگیری و آمادهسازی جامعه در برابر کاهش آثار مخاطرات مفید واقع شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر سرمایة اجتماعی و مدیریت ریسک زلزله با تأکید بر تابآوری است. تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی - همبستگی است. بهمنظور گردآوری دادههای مورد نیاز پژوهش از دو شیوة تحلیل اسنادی و نیز پیمایش میدانی بهره گرفته شد. جامعة آماری پژوهش ساکنان منطقة 9 شهر تهران شامل 158425 نفر بود که براساس فرمول کوکران نمونهای به حجم 384 نفر انتخاب شد. براساس نتایج مطالعات اسنادی، شاخصهای پژوهش در بخش سرمایة اجتماعی شامل مشارکت، اعتماد، همبستگی و انسجام اجتماعی، احساس اثرگذاری و کارایی و حمایت اجتماعی، و در بخش مدیریت ریسک زلزله شامل آگاهی، دانش، مهارت و نگرش میشوند که با بهکارگیری آزمونهای تی تکنمونهای، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد وضعیت شاخصهای سرمایة اجتماعی و مدیریت ریسک زلزله در شرایط بهنسبت مناسبی قرار دارد. شاخصهای سرمایة اجتماعی نهتنها با شاخصهای مدیریت ریسک زلزله رابطة معناداری دارد، بلکه بر مدیریت ریسک زلزله در منطقة 9 شهر تهران تأثیر معناداری دارند.