اندازهگیری و بررسی مقایسهای سرمایۀ اجتماعی به تفکیک استانهای کشور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 استادیار، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 استاد، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22059/jscm.2018.255018.1575چکیده
سرمایة اجتماعی تأثیر اقتصادی مؤلفههای فرهنگی یک سیستم اجتماعی است. پس با سرمایة اقتصادی، فیزیکی و انسانی در ارتباط است و این ارتباط اهمیت آن را دوبرابر میکند. سرمایة اجتماعی بستر مناسبی برای افزایش بهرهوری سایر سرمایهها و راهی برای نیل به موفقیت قلمداد میشود. همگام با توسعة این مفهوم از سرمایه، روشهای سنجش و اندازهگیری آن نیز مورد توجه گستردهای قرار گرفته است. با توجه به فقدان آمار مربوط به سرمایة اجتماعی، در مطالعة حاضر، اندازهگیری سرمایة اجتماعی در سطح استانهای کشور در بازة زمانی سالهای 1392-1385 مدنظر قرار گرفته است. براساس رهیافت پاتنام و کلمن برای اندازهگیری این شاخص، سه سطح مشارکت، اعتماد و انسجام در نظر گرفته شده است. بهمنظور ترکیب شاخصهای بهکارگرفتهشده در این مطالعه روش تحلیل عاملی بهره گرفته شد و برمبنای نتایج تحلیل عاملی استانهای مختلف از نظر سطح سرمایة اجتماعی سطحبندی شد. نتایج نشان داد استان زنجان بالاترین سطح سرمایة اجتماعی و استانهای تهران و ایلام کمترین سطح سرمایة اجتماعی در بازة مورد بررسی میباشند. در مقیاس کشوری نیز میتوان یک روند بهنسبت ثابت در میزان سرمایة اجتماعی کشور ملاحظه کرد. با توجه به نقش این نوع سرمایه در بهرهگیری از ظرفیت سایر سرمایههای موجود در کشور، پیشنهاد میشود برنامهریزی و سیاستگذاری مناسبی برای افزایش سطح سرمایة اجتماعی کشور را بهعنوان هدف عالی انجام گیرد.
