نگاهی به آموزش عالی فراملی در کشور ایران: مسائل و چشم انداز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه تهران
2 مرکز ارزیابی کیفیت دانشگاه تهران
3 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
doi
چکیده
آموزشعالی فراملی عبارت از مجموعه برنامههای آموزشی و درسی (حضوری یا غیر حضوری) است که مؤسسهای از کشور مبدأ در کشور مقصد عرضه میکند. این نوع آموزش مشمول آیین نامههای تجارت جهانی است. آموزشعالی فراملی در کشور ایران نیز در دهه گذشته مورد توجه قرار گرفته است و تعدادی از دانشگاهها و مراکز آموزشعالی دورههای آموزشعالی فراملی برگزار کردهاند. هدف از این پژوهش بررسی وضعیت موجود آموزشعالی فراملی در کشور ایران بوده است . بدین منظور، جامعه آماری مورد نظر بررسی شد و دادههای مربوط به آموزشعالی فراملی در ایران در سال تحصیلی 86-1385 از 21 دانشگاه گردآوری و اطلاعات به-دست آمده از آن تحلیل شد. نتایج بهدست آمده نشان داد که ایران یک کشور واردکننده آموزشعالی [از کشورهایی نظیر انگلستان، روسیه، آمریکا و فرانسه و...] است و همزمان صادرکننده آموزشعالی فراملی [به کشورهایی نظیر ازبکستان، افغانستان، ترکمنستان و پاکستان و ...] بهشمار میآید. مطالعه دروندادها و فرایندهای این نوع آموزش در قالب برنامههای مشترک میان دانشگاههای خارج از ایران با دانشگاههای داخلی نشاندهنده آن است که وضعیت موجود آن از مطلوبیت برخوردار نبوده است. نظر به اهمیت این نوع آموزش-عالی، لازم است برای گسترش آن برنامهریزی و سازماندهی صورت گیرد.
