مدل ساختاری شاخص‌های فرهنگی توسعه حسابرسی داخلی در ایران

نویسندگان

1 دکتری تخصصی حسابداری دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه حسابداری و مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران

3 استاد تمام ، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.30479/jfak.2024.20118.3186
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه و بررسی مدل ساختاری شاخص‌های فرهنگی توسعه حسابرسی داخلی در ایران استروش: این مطالعه یک مدل ساختاری را ارائه می‌کند که شاخص‌های فرهنگی مؤثر بر توسعه شیوه‌های حسابرسی داخلی را در بافت منحصربه ‌فرد ایران روشن می‌کند. در بخش طراحی مدل فرهنگی توسعه حسابرسی داخلی در ایران از روش پژوهش توصیفی-پیمایشی استفاده شده است. برازش عوامل فرهنگی سازمانی با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم افزار PLS انجام شده است. یافته‌ها: مؤلفه‌های فرهنگی موثر (عوامل سازمانی، عوامل فراسازمانی، عوامل فردی، عوامل مدیریتی و عوامل قوانین و مقررات) بر توسعه حسابرسی داخلی به ترتیب با ضرایب 1/6، 0/33، 0/4 ، 0/24 و 0/09 در سطح معنی‌داری یک درصد تاثیر مثبت و معناداری دارند.نتیجه‌گیری: عوامل سازمانی (از جمله زمینه و فرهنگ سازمانی)، عوامل فراسازمانی (از جمله هنجارهای صنعتی و استانداردهای جهانی)، عوامل فردی (مانند شایستگی‌ها و رفتارهای فردی)، عوامل مدیریتی (از جمله رویه‌های مدیریتی مؤثر و رهبری) و توسعه قوانین و مقررات از جنبه های حیاتی توسعه حسابرسی داخلی در ایران هستند.دانش‌افزایی: دغدغه اصلی که در این پژوهش برجسته شده، عدم وجود یک مدل فرهنگی مناسب است که بتواند توسعه حسابرسی داخلی را در ایران تقویت کند. این نگرانی ناشی از شناخت این موضوع است که اثربخشی حسابرسی داخلی صرفاً توسط جنبه‌های فنی و رویه‌ای تعیین نمی‌شود، بلکه عمیقاً با بافت فرهنگی سازمان‌ها در هم تنیده است. فقدان یک مدل فرهنگی کاملاً تعریف شده متناسب با شرایط ایران ممکن است مانع پیشرفت و تأثیر شیوه های حسابرسی داخلی شود.