بازخوانی مفهوم ذینفع در پرتو رویه دیوان اروپایی حقوق بشر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی، پردیس دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد گروه حقوق عمومی و بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjpl.2024.76632.2944چکیده
تشخیص نفع حقوقی و تعیین ذینفع از جمله مهمترین اشتغالات قضایی هر مرجع دادگستری در سطح داخلی یا بینالمللی است. ذینفع به موجودیتی اطلاق میشود که در اقامه دعوی دارای نفع حقوقی است. کنوانسیون اروپایی حقوق بشر بهعنوان سند حقوقی مورد استناد دیوان اروپایی حقوق بشر در مواد 34،33 و 35 به ترسیم گستره ذینفع برای حضور، نزد خود پرداخته است. پرسش این است که ابتکار دیوان در قبال توسعه مفهومی و مصداقی ذینفع تا چه میزان بوده و چه اصول و توجیهاتی اساس این تحول رویهای را تشکیل داده است. مداقه در رویه قضایی دیوان، حاکی از بروز نوآوریهای قابل توجهی در رویه دیوان نسبت به مفهوم ذینفع است که از جمله به استناد اصول اساسی حقوق بشری، فنّ حقوقی و شناخت تحولات اجتماعی روز حاصل شده است. این مقاله با بهرهگیری از منابع کتابخانهای و تصمیمات صادره از دیوان اروپایی حقوق بشر و با استفاده از روش تحلیلی – توصیفی، به بازخوانی مفهوم ذینفع در رویه دیوان اروپایی حقوق بشر پرداخته است.