کیفیت گزارشگری یکپارچه: ارزش‌آفرینی و مربوط بودن اطلاعات حسابداری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

3 دانشیار، دانشکده آموزش و اقتصاد، دانشگاه یوله، سوئد.

4 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
10.30479/jfak.2024.20291.3203
چکیده

هدف: هدف پژوهش بررسی تأثیر کیفیت گزارشگری یکپارچه بر ارزش­ آفرینی شرکت و مربوط بودن اطلاعات حسابداری می­باشد.روش: در این مطالعه داده­ های 161 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سال 1396 تا ابتدای سال 1402  مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، جهت تحلیل فرضیات رویکرد رگرسیونی حداقل مربعات معمولی (OLS) بکار رفته است.یافته‌ها: نتایج نشان داد، بین کیفیت گزارشگری یکپارچه و ارزش آفرینی شرکت رابطه معنی ­داری وجود نداشته و کیفیت بالای گزارشگری یکپارچه نمی ­تواند مربوط بودن اطلاعات حسابداری شرکت­های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را تعدیل نماید.نتیجه‌گیری: در حال حاضر، اطلاعات مالی و غیرمالی در ایران بدون توجه به رهنمودهای چارچوب بین­المللی گزارشگری یکپارچه (و یا حداقل بر اساس یک چارچوب بومی ­سازی شده) در گزارش­های مختلفی ارائه می­ شود. لذا، ذی­نفعان نمی­ توانند ارتباطی بین این اطلاعات برقرار کرده و از فرایند ارزش ­آفرینی شرکت مطلع شوند. در نتیجه، این اطلاعات پراکنده نمی­ توانند برای شرکت ارزش ­آفرینی به همراه داشته و همچنین منجر به ارتقای مربوط بودن داده­ های حسابداری نیز نمی­شوند.دانش‌افزایی: نتایج حاصل از این مطالعه می­تواند به عنوان مشوقی برای فرهنگ ­سازی در راستای پذیرش و به­ کارگیری گزارشگری یکپارچه در ایران و بهره­ مندی از مزایای آن از جمله ارزش­ آفرینی و همچنین بهبود کیفیت محتوای اطلاعات حسابداری عمل نماید.