پیشبینی آمادگی به اعتیاد در دانشجویان بر اساس جنسیت، سن، سخترویی تحصیلی و باورهای فراشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاداسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران.
2 دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.14625چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پیشبینی آمادگی به اعتیاد بر اساس متغیرهای جنسیت، سن، سخترویی تحصیلی و باورهای فراشناختی در بین گروهی از دانشجویان دانشگاههای آزاد شهر تهران انجام شد. روش کار: روش تحقیق توصیفی- همبستگی بود. جامعه این پژوهش عبارت بودند از تمامی دانشجویان مشغول به تحصیلی در دانشگاههای آزاد اسلامی شهر تهران در سال تحصیلی 97-96 که با روش نمونهگیری خوشهای، 361 نفر از این دانشجویان به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در این مطالعه از پرسشنامههای آمادگی به اعتیاد زرگر، پرسشنامه باورهای فراشناخت ولز و هاتون، و پرسشنامه سخترویی تحصیلی بنشیک و لوپز استفاده شد. با استفاده از رگرسیون چندمتغیری سلسه مراتبی، توان پیشبینی آمادگی به اعتیاد بر اساس متغیرهای جنسیت، سن، سخترویی تحصیلی و باورهای فراشناختی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که در دانشجویان، ارتباط مثبت و معناداری بین سن و سخترویی تحصیلی وجود داشت. بعلاوه، متغیر سن با باورهای فراشناختی و آمادگی به اعتیاد دارای رابطه منفی و معناداری بود،به طوریکه هرچه میزان سن بالاتر میرفت، باورهای فراشناختی و احتمال آمادگی به اعتیاد در دانشجویان کمتر میشد. نتایج رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که دو متغیر سخترویی تحصیلی و باورهای فراشناختی قادر بودند تا به طور معناداری 6 درصد احتمال ابتلا به اعتیاد را پیشبینی کنند، در صورتیکه متغیرهای جنسیت و سن از توان پیش بینی کنندگی لازم برخوردار نبودند. نتیجه گیری: در مقایسه با جنسیت و سن، عوامل شخصیتی و سازههای شناختی دانشجویان میتواند از اهمیت بیشتری در احتمال ابتلای افراد به اعتیاد برخوردار باشد و لازم است که مفهوم پردازی مداخلات درمانی و پیشگیرانه روانی- اجتماعی با تاکید بیشتری بر ایندسته از عوامل شکل بگیرند.