فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله درصدد است تا دیپلماسی عمومی ترکیه و ایران را در عراق و سوریه پس از تحولات این کشورها بررسی کند. ایران و ترکیه به­عنوان دو قدرت تأثیرگذار بر تحولات خاورمیانه، می­کوشند طبق ماهیت دولت­ها، اهداف و خط‌مشی‌های خود دیپلماسی عمومی­شان را در عراق و سوریه پیش ببرند. پرسش اصلی مقاله این است که دیپلماسی عمومی ایران و ترکیه در عراق و سوریه بر چه مؤلفه‌هایی استوار است؟ تحولات جدید در این کشورها چه تأثیری بر دیپلماسی عمومی ایران و ترکیه  داشته است؟ در پاسخ به این پرسش، فرضیه مقاله این است که دو کشور در رقابت منطقه­ای خود از دیپلماسی عمومی و قدرت نرم در کنار قدرت سخت خود استفاده می­کنند تا بتوانند نفوذ و هژمونی منطقه‌ای خود را تثبیت و تقویت کنند. دو کشور از فرصت­ها و امکانات مناسب و متفاوتی برای بهره­گیری از دیپلماسی عمومی در عراق و سوریه برخوردار هستند، اما موفقیت نسبی ایران و ترکیه بستگی به استراتژی دو کشور دارد و این موفقیت­ها و ناکامی­ها همیشه و در همه زمینه­ها نیست. در این مقاله از روش کیفی با رویکرد توصیفی- تحلیلی استفاده شده است و ابزار گردآوری اطلاعات از نوع اسنادی- کتابخانه­ای است. مبنای تحلیل مؤلفان، منابع نظری و تجربی صاحب­نظران منطقه­ای و مطالعات و پژوهش­های مؤلفان است.