رابطه میان ویژگی های صفات تاریک شخصیت در گرایش به رفتارهای متقلبانه: آزمون نظریه اعتماد اجتماعی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
2 استاد گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.30479/jfak.2022.17127.2997چکیده
هدف: بیشتر سازمانها در فرآروی دامنه گسترده و با نگارههای گوناگونان از رفتارهای متقلبانه قرار میگیرند. آن اثر نامناسب روی اعتماد، خوشنامی و شاخص پاکدامنی افراد، سازمانها و جامعه دارد. هدف بررسی شناسایی و بازنمایی صفات تاریک شخصیت در گرایش به رفتارهای متقلبانه با آزمون اعتماد اجتماعی بوده است. روش: روش پژوهش از بُعد راهبردی کمی، از لحاظ هدف کاربردی، از دید ماهیت توصیفی است. جامعه آماری از میان ناظران گوناگون درون و برون سازمانی که در حوزه نظارتی همکاری دارند، به صورت نمونهگیری تصادفی و پاسخ نامههای دریافتی به شمارگان 249 در سال 1400میباشد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد و تحلیل فرضیهها به کمک مدلسازی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزیی بوده است. یافته ها: تحلیل فرضیه ها نشان میدهد که صفات تاریک شخصیت ماکیاولیسم، خودشیفتگی، جامعهستیزی، دگرآزای و کینه توزی در گرایش به رفتارهای متقلبانه دارای تأثیر مثبت معنی داری بودند. ولی در تاثیرگذاری صفات پنهان شخصیت در گرایش به رفتارهای متقلبانه، متغیر اعتماد اجتماعی نقش میانجی ندارد. نتیجه گیری: برآیند پژوهش حاکی از آن است که ویژگیهای تاریک شخصت، جایگاه افراد و محیط سازمانی میتواند بر نگرشها، رفتارهای ناپسند اجتماعی و غیر اخلاقی در همسویی منافع شخصی و سازمانی و یا هر دو تاثیر گذارد. این یک چالش بزرگ در برابر همه مشارکت کنندگان در اکوسیستم گزارشگری مالی با کیفیت و ناشی از سرپیچی های فردی و سازمانی است. دانش افزایی: در این بررسی نخستین بار در ایران بود که کارکنان نظام نظارتی و کنترلی در نقش کارکنان و مدیران سازمانهای عمومی و خصوصی قرار داده شدهاند. تا گرایش آنها به رفتارهای متقلبانه مطالعه شود. نتایج آن میتواند به پارادایمهای موجود در باره نقش شخصیت و رفتار در گرایش به رفتارهای متقلبانه، در حسابداری، حسابرسی، راهبری سازمانی و مدیریتی کمک نمایید.