چالشهای اندازهگیری قراردادهای بیمه طبق استاندارد بینالمللی گزارشگری مالی شماره17 در ایران
نویسندگان
1 استاد، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا
2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا
doi
10.30479/jfak.2022.17352.3011چکیده
هدف: با توجه به اهمیت شرکتهای بیمه در صنعت خدمات مالی در ساختار کل اقتصاد، بکارگیری موثر استاندارد بینالمللی گزارشگری مالی شماره17 امری ضروری است. اثر استاندارد جدید بر صورتهای مالی و شاخصهای عملکرد کلیدی شرکتهای بیمه بااهمیت خواهد بود و لذا این پژوهش با هدف شناسایی چالشهایی که شرکتهای بیمه در بکارگیری مدلهای اندازهگیری در استاندارد جدید با آن روبرو خواهند شد، در ایران انجام شده است.روش: در این پژوهش از روش تحلیل محتوای کیفی از طریق گروه کانونی شامل افراد با تجربه مربوطه در صنعت بیمه و دارای دانش قبلی از استاندارد بینالمللی گزارشگری مالی (ابگم) شماره17 استفاده شده است.یافتهها: در این پژوهش چالشهای بکارگیری مدلهای اندازهگیری ابگم شماره17 در گروهبندیهایی شامل اهداف و دامنه بکارگیری، واحد حساب و سطح تجمیع و تفکیک قراردادها، آزمون قرارداد زیان بار، تفکیک اجزای قرارداد بیمه، رویکرد حق الزحمه متغیر، رویکرد تخصیص حق بیمه و رویکرد سازه بلوکی شناسایی و تحت زیرگروههایی ارائه شدهاند.نتیجه گیری و دانش افزایی: نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که مدلهای اندازهگیری در ابگم شماره17 بسیار بر قضاوت، تکنیکهای مدلسازی اکچوئری و همچنین کیفیت اطلاعات پایه بستگی دارند و اجرایی نمودن ابگم شماره17 در شرکتهای بیمه با چالشهای متعددی روبرو است که طی پژوهش حاضر شناسایی و طبقه بندی شدند تا به خوبی درک و فهمیده شوند. یافتههای این پژوهش ضمن دانش افزایی در حوزه صنعت بیمه، بینشی را برای مرجع ناظر بر شرکتهای بیمه، مرجع استانداردگذار حسابداری و سازمان بورس و اوراق بهادار فراهم میکند تا بتوانند با درنظر گرفتن چالشهای پیش رو، در مسیر تحقق هدف بکارگیری ابگم 17 گامهای موثرتری بردارند.