چالش‌های اندازه‌گیری قراردادهای بیمه طبق استاندارد بین‌المللی گزارشگری مالی شماره17 در ایران

نویسندگان

1 استاد، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا

2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا

doi
10.30479/jfak.2022.17352.3011
چکیده

هدف: با توجه به اهمیت شرکت­های بیمه در صنعت خدمات مالی در ساختار کل اقتصاد، بکارگیری موثر استاندارد بین­المللی گزارشگری مالی شماره17 امری ضروری است. اثر استاندارد جدید بر صورتهای مالی و شاخص­های عملکرد کلیدی شرکت­های بیمه بااهمیت خواهد بود و لذا این پژوهش با هدف شناسایی چالش­هایی که شرکت­های بیمه در بکارگیری مدل­های اندازه­گیری در استاندارد جدید با آن روبرو خواهند شد، در ایران انجام شده است.روش: در این پژوهش از روش تحلیل محتوای کیفی از طریق گروه کانونی شامل افراد با تجربه مربوطه در صنعت بیمه و دارای دانش قبلی از استاندارد بین­المللی گزارشگری مالی (ابگم) شماره17 استفاده شده است.یافته­ها: در این پژوهش چالش­های بکارگیری مدل­های اندازه­گیری ابگم شماره17 در گروه­بندی­هایی شامل اهداف و دامنه بکارگیری، واحد حساب و سطح تجمیع و تفکیک قراردادها، آزمون قرارداد زیان بار، تفکیک اجزای قرارداد بیمه، رویکرد حق الزحمه متغیر، رویکرد تخصیص حق بیمه و رویکرد سازه بلوکی شناسایی و تحت زیرگروه­هایی ارائه شده­اند.نتیجه­ گیری و دانش افزایی: نتایج پژوهش حاضر نشان می­دهد که مدل­های اندازه­گیری در ابگم شماره17 بسیار بر قضاوت، تکنیک­های مدلسازی اکچوئری و همچنین کیفیت اطلاعات پایه بستگی دارند و اجرایی نمودن ابگم شماره17 در شرکت­های بیمه با چالش­های متعددی روبرو است که طی پژوهش حاضر شناسایی و طبقه بندی شدند تا به خوبی درک و فهمیده شوند. یافته­های این پژوهش ضمن دانش افزایی در حوزه صنعت بیمه، بینشی را برای مرجع ناظر بر شرکت­های بیمه، مرجع استانداردگذار حسابداری و سازمان بورس و اوراق بهادار فراهم می­کند تا بتوانند با درنظر گرفتن چالش­های پیش رو، در مسیر تحقق هدف بکارگیری ابگم 17 گام­های موثرتری بردارند.