تعداد و تنوع بندهای شرط گزارش حسابرسی: آزمون ویژگی‌های شرکای حسابرسی به عنوان معیار تمایز

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابرسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران،

2 استادیار گروه حسابداری، دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.30479/jfak.2021.16246.2921
چکیده

هدف: پژوهش حاضر نقش ویژگی شرکای حسابرسی (سال­های تجربه شرکا، تنوع تجربه، قدمت شریک و سابقه اشتغال در سازمان حسابرسی) را بر تعداد و انواع بندهای شرط گزارش حسابرسی آزمون می‌کند.روش: 723 مشاهده جمع ­آوری ­شده از گزارش‌های مالی سالیانه شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی 1390 تا 1398 از طریق رگرسیون چندگانه مورد آزمون قرار گرفته­ اند.یافته ­ها: تجربه متنوع شرکا و قدمت شرکای حسابرسی (سال‌های تجربه شریک حسابرسی) با بند عدم رعایت استانداردهای مرتبط با تلفیق (بند شرط تاییدیه)، رابطه مثبت و معنادار، و قدمت شرکای حسابرسی (سابقه اشتغال در سازمان حسابرسی) با سایر بندهای شرط حسابرسی رابطه مثبت (منفی) و معنادار دارند. تنها سابقه اشتغال در سازمان حسابرسی رابطه منفی و معناداری با تعداد بندها و بندهای شرط غیرتکراری دارد. هیچ یک از چهار ویژگی مورد مطالعه شرکای حسابرسی با سایر انواع بندهای شرط و بندهای شرط تکراری، رابطه معناداری ندارند.نتیجه ­گیری: این پژوهش شواهدی برای تائید یا رد نظریه‌های یادگیری تجربی، تناسب شغل و شاغل و تنوع تجربه فراهم نمی‌کند و تنها شواهدی ضعیف مرتبط با پیامدهای منفی فرهنگ سازمانی سلسله مراتبی، فراهم شد. چنین نتایجی قابلیت کاربرد ویژگی‌های شرکای حسابرسی به عنوان معیار تمایز توسط صاحبکاران را رد می‌کند.دانش ­افزایی: پژوهش حاضر برای اولین بار به مطالعه نقش ویژگی‌های شرکای حسابرسی مانند تنوع تجربه، قدمت و سابقه اشتغال سازمان­ حسابرسی بر تعدد و تنوع بندهای شرط حسابرسی، می­پردازد.