تعداد و تنوع بندهای شرط گزارش حسابرسی: آزمون ویژگیهای شرکای حسابرسی به عنوان معیار تمایز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابرسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران،
2 استادیار گروه حسابداری، دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.30479/jfak.2021.16246.2921چکیده
هدف: پژوهش حاضر نقش ویژگی شرکای حسابرسی (سالهای تجربه شرکا، تنوع تجربه، قدمت شریک و سابقه اشتغال در سازمان حسابرسی) را بر تعداد و انواع بندهای شرط گزارش حسابرسی آزمون میکند.روش: 723 مشاهده جمع آوری شده از گزارشهای مالی سالیانه شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی 1390 تا 1398 از طریق رگرسیون چندگانه مورد آزمون قرار گرفته اند.یافته ها: تجربه متنوع شرکا و قدمت شرکای حسابرسی (سالهای تجربه شریک حسابرسی) با بند عدم رعایت استانداردهای مرتبط با تلفیق (بند شرط تاییدیه)، رابطه مثبت و معنادار، و قدمت شرکای حسابرسی (سابقه اشتغال در سازمان حسابرسی) با سایر بندهای شرط حسابرسی رابطه مثبت (منفی) و معنادار دارند. تنها سابقه اشتغال در سازمان حسابرسی رابطه منفی و معناداری با تعداد بندها و بندهای شرط غیرتکراری دارد. هیچ یک از چهار ویژگی مورد مطالعه شرکای حسابرسی با سایر انواع بندهای شرط و بندهای شرط تکراری، رابطه معناداری ندارند.نتیجه گیری: این پژوهش شواهدی برای تائید یا رد نظریههای یادگیری تجربی، تناسب شغل و شاغل و تنوع تجربه فراهم نمیکند و تنها شواهدی ضعیف مرتبط با پیامدهای منفی فرهنگ سازمانی سلسله مراتبی، فراهم شد. چنین نتایجی قابلیت کاربرد ویژگیهای شرکای حسابرسی به عنوان معیار تمایز توسط صاحبکاران را رد میکند.دانش افزایی: پژوهش حاضر برای اولین بار به مطالعه نقش ویژگیهای شرکای حسابرسی مانند تنوع تجربه، قدمت و سابقه اشتغال سازمان حسابرسی بر تعدد و تنوع بندهای شرط حسابرسی، میپردازد.