ارائه مدل بهینه افشاء اطلاعات غیر مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه

2 گروه حسابداری،دانشکده مدیریت،دانشگاه علی آباد، ایران

3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول استان گلستان

4 گروه حسابداری،دانشکده مدیریت،دانشگاه علی آباد، ایران

doi
10.22034/ajcoop.2024.437766.1878
چکیده

زمینه و هدف: گرایش به تسهیم و افشاء اطلاعات به افزایش شفافیت، اتخاذ تصمیمات دقیق و چگونگی کسب و مصرف منابع کمک می‌کند. در همین راستا، کمک به شرکت‌ها برای افشاء اطلاعات شفاف، دقیق، به‌موقع و کامل می‌تواند در بهبود عملکرد آن‌ها سهم قابل توجهی داشته باشد. این مطالعه با هدف بررسی و ارزیابی عوامل مؤثر بر افشاء اطلاعات غیرمالی به منظور دستیابی به مدلی بهینه در سنجش افشاءگری‌های غیرمالی انجام شد. روش شناسی/رهیافت: مطالعه حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از نظریه داده‌بنیان انجام شد. مشارکت‌کنندگان این پژوهش مشتمل بر 20 نفر از متخصصان و صاحب نظران مدیریت مالی و اساتید دانشگاهی و کارکنان عالی رتبه سازمان بورس اوراق بهادار تهران بودند. داده‌ها طی سه گام کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی تحلیل شدند. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که منابع مالی، غیرمالی و اندازه شرکت در افشاء اطلاعات غیرمالی شرکت‌ها نقش قابل توجهی دارند. شرکت‌هایی که از منابع مالی و غیرمالی بالاتری برخوردارند، قابلیت بهبود عملکرد و رقابت‌پذیری بیشتری در بازارهای مختلف دارند. یافته‌ها حاکی از آن است که افشاء اطلاعات غیرمالی منجر به شفافیت و کیفیت اطلاعات می‌شود. همچنین، افشاء اطلاعات مالی منجر به بهبود بهره‌گیری از نیروی متخصص می‌شود. نتایج نشان داد که قوانین و مقررات، قدمت شرکت و نیز نقدینگی بر شفافیت و بهبود کیفیت اطلاعات اثر قابل توجهی دارد. در نهایت، یافته‌ها حاکی از آن است که افشاء اطلاعات می‌تواند منجر به پیامدهای مطلوب اقتصادی شود.