شناسایی زمینههای توسعه تعاونیهای جدید در نواحی روستایی شهرستان ساوجبلاغ
نویسندگان
1 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/ajcoop.2024.437758.1869چکیده
روستاها بهعنوان کوچکترین و کهنترین واحد اجتماعی در هر جامعهای دارای اهمیت زیادی هستند. توسعه روستایی موتور محرکه توسعه ملی در بسیاری از کشورها بخصوص کشورهای در حال توسعه بوده و دستیابی به آن ضرورتی اجتنابناپذیر است. اما امروزه با توجه به پیشرفت جوامع بشری، دستیابی به توسعه روستایی بیش از پیس دشوار و پیچیده شده است. تحقق توسعه روستایی اکنون مستلزم توجه سیاستگزارن و برنامهریزان توسعه به لزوم مشارکت مردم محلی، تشکلها و سازمانهای غیردولتی محلی و مردم نهاد در تمام مراحل از تصمیمگیری گرفته تا برنامهریزی و اجرا است. تعاونیها یکی ابزارهایی هستند که میتوانند منابع محلی را به منظور غلبه بر بحرانها بسیج کنند و ساختار آنها اجازه میدهد که بیشتر اجتماع محور باشند. در کشورهایی که بخش اقتصادی آنها مبتنی بر فعالیتهای کشاورزی است، تعاونیهای روستایی بهعنوان راهحلی برای توزیع بهتر درآمد، کاهش فقر و آسیبپذیری و بهبود کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی توصیه میشوند. با همین قبیل اهداف هم بود که سیاست توسعه تعاونیها در جامعه ایران مورد توجه قرار گرفت. با این وجود تعاونیهای روستایی در ایران از توفیق چندانی برخوردا نشدند بهگونهای که اغلب آنها در حال حاضر راکد بوده یا منهل شدهاند. لذا تحقیق حاضر با هدف شناسایی زمینههای ممکن جهت توسعه انواع تعاونیها در سطح نواحی روستایی و ارزیابی میزان سطح پوشش فعلی این زمینهها توسط تعاونیهای موجود انجام شد.