تاثیر عناصر آموزش بر توسعه حسابداری در دانشگاه های ایران: تاریخ شفاهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه حسابداری، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
4 استاد، گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.30479/jfak.2021.15145.2836چکیده
هدف:هدف این پژوهش تلاش برای کشف برخی از مسائل مربوط به تحقیقات تاریخ شفاهی با موضوع نقش عناصر متشکله آموزش در توسعه آموزش حسابداری در دانشگاه های ایران می باشد. روش: روش تحقیق پژوهش حاضر تاریخ شفاهی با رویکرد تحلیل محتوا، پارادایم تحقیق تفسیری و روش پژوهش از منظر هدف اکتشافی است. روش گردآوری داده ها، مصاحبه غیرساختارمند با 21 نفر از خبرگان و قدمای آموزش حسابداری می باشد. مراحلاجرای این پژوهششاملتدوینپرسش هایپژوهش،گردآوری و کدگذاری دادهها، نوشتنیادداشتتحلیلی، ثبتاندیشه هاوتفسیردادهها،نگارشومستندسازیمی باشد. یافتهها:نتایج به شکل گیری یک شبکه ارتباط مقوله ها انجامید و شش مقوله اصلی مرتبط با توسعه آموزش حسابداری در دانشگاه های ایران شناسایی شد. نتیجهگیری:یافته های پژوهش نشان داد که عناصر آموزش (آموزش دهنده، آموزش گیرنده، سرفصل های آموزشی، ابزار، محیط و امکانات آموزشی، منابع و محتوای آموزشی، ملاحظات خاص و سیستم نظارت و کنترل کیفیت در دانشگاه های ایران) بر توسعه حسابداری دانشگاهی موثر می باشد. دانش افزایی:این پژوهش مولفه های تاثیرگذار بر توسعه حسابداری در دانشگاه های ایران را از منظر اجزاء و عناصر آموزش تبیین نموده و موضوعات کلیدی را در این حوزه ارائه داده است.
