استفاده از استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی در برنامه آموزشی دانشجویان رشته حسابداری در ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی واقتصادی، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران
3 استاد گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی واقتصادی، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران.
doi
10.30479/jfak.2020.13985.2739چکیده
هدف: در این تحقیق میزان دانش دانشجویان رشته حسابداری کشور در خصوص استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی (IFRS)، ضرورت کسب شناخت، استراتژیها و روشهای تدریس استانداردهای مذکور و نیز میزان مجهز بودن سیستم آموزشی کشور نسبت به آموزش آنها از دیدگاه دانشجویان فوقالذکر، بررسی شده است. روش: این تحقیق کاربردی و از لحاظ گردآوردی دادهها توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری مورد نظر، دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته حسابداری دانشگاههای کشور است. اطلاعات لازم جهت دستیابی به پاسخ سؤالات پژوهش، از طریق جمع آوری 179 پرسشنامه (کتبی و اینترنتی) در سال 1398 جمعآوری شد. یافتهها: اکثر دانشجویان حسابداری نسبت به IFRS شناخت دارند. به اعتقاد اکثر پاسخدهندگان این استانداردها میبایست بهصورت اجباری در برنامه درسی دانشجویان قرار گیرد. اکثر دانشجویان تمایل بیشتری به روش تدریس IFRS بهصورت همزمان با استانداردهای ملی و همچنین برگزاری کارگاه به همراه حل مسائل واقعی دارند. اکثر پاسخدهندگان سیستم آموزشی کشور را فاقد آمادگی لازم برای آموزش این استانداردها میدانند. نتیجهگیری: هنوز دانشگاهها برای گنجاندن IFRS در برنامه درسی دانشجویان آمادگی لازم را ندارند و برای بهکارگیری موفق آنها باید به کمبود کتب، منابع مناسب و امکانات مورد نیاز و همچنین کمبود نیروی حرفهای باتجربه و دانش، توجه شود. دانش افزایی: یکی از موانع پیادهسازی IFRS در ایران، فقدان نیروی انسانی متخصص در این زمینه میباشد. لذا در این تحقیق بحث ضرورت آموزش استانداردهای بینالمللی و گنجاندن آن در برنامه درسی دانشجویان مدنظر قرار گرفته است.