تعیین ارزش شرکت با رویکرد مبتنی بر هم افزایی دارایی ها

نویسندگان

1 گروه حسابداری، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

2 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

3 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

doi
10.30479/jfak.2020.13418.2714
چکیده

هدف: بررسی مسئله تجمیع دارایی‌ها از طریق انتگرال چوکت درشرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، به منظور تعیین امکان جایگزینی این روش بعنوان تابعی جمع‌ناپذیر و با لحاظ کردن برهم‌کنشی میان دارایی‌ها، برای ارزشیابی شرکت‌ها هدف پژوهش حاضر می‌باشد. روش: در رویکرد پیشنهادی با تقسیم‌بندی دارایی‌های عملیاتی و غیرعملیاتی به چهار گروه مطالبات، موجودی‌کالا، دارایی‌های ثابت و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت وبرآورد ارزش 404 سال-شرکت در سال‌های 1391الی 1397، تفاوت آن با ارزش بازار به‌عنوان کارایی شرکت در بکارگیری دارایی‌های خود، مورد آزمون قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان می‌دهد که ارزیابی بازار از کارایی شرکت با جریان‌نقد عملیاتی و رشد فروش (شاخص‌های عملکرد) بترتیب رابطه معنادار و مستقیم و بدون رابطه معنادار می‌باشد. می‌توان آن را به افزایش قیمت‌های ناشی از تورم مرتبط دانست تا افزایش فروش ناشی از بهبود کیفیت محصول، بالارفتن کیفیت خدمات. نتیجه گیری: رابطه نسبت ارزش بازار به دفتری با ظرفیت‌های برآوردی چوکت بررسی و مشخص گردید رویکرد جدید نسبت به رویکرد مبتنی بر نسبت ارزش بازار به دفتری، معیار بهتری برای ارزیابی توانایی شرکت در ترکیب بهینه داراییهاست. دانش افزایی: بدلیل استفاده از داده‌های قابل دسترس ترازنامه در رویکرد پیشنهادی، می‌توان برای محاسبه ارزش شرکت‌ها قبل از ترکیب، جهت اطمینان از توانایی شرکت در ایجاد ارزش، استفاده نمود.

کلیدواژه‌ها