ظهور و کارکرد اسلام سیاسی در روند استقلال الجزایر
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی
doi
10.30479/psiw.2012.206چکیده
پس از آغاز اشغال الجزایر توسط فرانسه در سال 1830م، اسلام جهادی فوریترین واکنش مسلمانان این سرزمین بود که در جنبش امیر عبدالقادر و دیگر مجاهدان قابل پیگیری است. رایت اسلام جهادی بیش از نیم قرن تا اوایل قرن بیستم برپا بود. اما در نسلهای بعد این رایت به اسلام سیاسی تغییر پیدا کرد که میکوشید آن چه را از خلال جنگ به دست نیامده از طریق سیاسی به دست آورد. این نوع اسلام سیاسی با رویکرد اصلاحطلبی میکوشید از طریق تعلیم و تربیت، میراث و هویت تمدنی با ابعاد عربی و اسلامیاش را حفظ نماید.چهره شاخص این جریان در الجزایر، عبدالحمید بن بادیس است که در کنار تلاشهای گسترده فردی اقدام به نهادسازی کرد و با تاسیس جمعیت العلماء الجزایر، همکاری همه نخبگان این سرزمین را به سوی اهداف جریان اسلام سیاسی جلب کرد، در اثر فعالیتهای سیاسی و فرهنگی این جریان بود که مردم الجزایر دریافتند برای بازگرداندن حیات و سرزندگی به جامعه باید استقلال خود را از فرانسه بازیابند. جبهه آزادی بخش ملی و جنبش استقلال الجزایر در فراهم شدن زمینه های ظهور و بروز خود عمیقا وامدار جریان اسلام سیاسی در الجزایر است.