مبانی فکری ضدیت «طالبانیسم» پاکستان با شیعیان

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران

2 کارشناس ارشد علوم سیاسی و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی کمیجان

doi
10.30479/psiw.2012.180
چکیده

با توجه به گسترش چشم‌گیر بنیادگرایی اسلامی در پاکستان در دو دهه‌ی اخیر، هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل فکری ضدیت و دشمنی طالبان نسبت به شیعیان است. به همین منظور پژوهش حاضر این فرضیه را مورد ارزیابی قرار داده است که محیط اجتماعی پاکستان، استفاده‌ی ابزاری دولت­های پاکستان از گروه­های بنیادگرا و رهبران آن، همچنین مداخله‌ی دولت­های خارجی ،به‌ویژه عربستان، در ترویج وهابیت و ترکیب آن با «دیوبندیسم»، عامل ضدیت گروه­های اسلام­گرا ،خصوصاً طالبانیسم، با شیعیان شده است. یافته‌های پژوهش نشان می­دهد که طالبانیسم جنبشی است متشکل از نیروهایی که از لحاظ فکری از خارج از مرزهای پاکستان، خصوصاً عربستان تغذیه می‌شوند و مکتب دیوبندیسم و وهابیت، بر رادیکالی‌شدن طالبان و ضدیت با شیعیان تأثیر عمیقی گذاشته است.