پیشبینی گرایش به مصرف مواد بر اساس میزان انسجام خود با میانجیگری خودشفقتورزی دانشآموزان پایه دهم متوسطه پسرانه کامیاران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد واحد سنندج، سنندج، ایران
2 استادیار گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران
doi
10.22034/spr.2024.428421.1937چکیده
مقدمه: نوجوانی از نظر شروع احتمالی سوءمصرف مواد مخدر دوره خاص و آسیبپذیر میباشد و شناخت عواملی که مانع گرایش به مواد مخدر اهمیت بالایی دارد؛ بنابراین این پژوهش باهدف پیشبینی گرایش به مصرف مواد بر اساس میزان انسجام خود با میانجیگری خودشفقتورزی دانشآموزان پایه دهم متوسطه پسرانه کامیاران انجام گرفت.روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان پایه دهم شهر کامیاران بودند که در سال تحصیلی 1402-1401- مشغول به تحصیل بودند. روش نمونهگیری تصادفی خوشهای بود. طبق این روش 230 دانشآموز بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده سه پرسشنامهی آمادگی به اعتیاد (زرگر و همکاران، 1385)، پرسشنامه شفقت خود (نف، 2003)، مقیاس احساس انسجام (آنتونووسکی، 1987) برای جمعآوری دادهها بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد.یافتهها: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که انسجام خود بر گرایش به مصرف مواد تأثیر منفی و معناداری دارد. همچنین خودشفقتورزی بر گرایش به مصرف مواد تأثیر منفی و معناداری(001/0˂p) دارد. تأثیر میانجیگری خودشفقتورزی در رابطة میزان انسجام به خود و گرایش به مصرف مواد تأیید شد. در مسیر بخصوص و موجود در این فرضیه، مقدار تأثیر غیرمستقیم میزان انسجام به خود بر گرایش به مصرف مواد برابر با 20/. - برآورد شده است که در سطح 001/0 معنادار شد.نتیجهگیری: باتوجه به نتایج میتوان نتیجه گرفت که با افزایش مهارت انسجام خود و نیز خودشفقتورزی در دانشآموزان میتوان گرایش به مصرف مواد را در دانشآموزان کاهش داد.