نقش میانجی سبکهای هویت در ارتباط میان شیوههای والدگری ادراک شده و تصورات قالبی جنسیتی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/spr.2024.431978.1897چکیده
مقدمه: با تغییر وضعیت جهان، بسیاری از دانشجویان با شرایط جدیدی در فرآیند هویتیابی و درک تفاوتهای بینفردی درگیرند که بر جنبههای مختلف زندگی آنها تأثیر گذار است. هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سبکهای هویت در ارتباط میان شیوههای والدگری ادراک شده و تصورات قالبی جنسیتی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی بود. روش: طرح مطالعه حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه تبریز در سال 1402 بود که 206 نفر از آنها با روش نمونهگیری دردسترس و با مدل کلاین تعیین حجم گردید. دادهها با استفاده از پرسشنامههای اقتدار والدینی بوری (1991)، پرسشنامه استفاده از تصورات قالبی جنسیتی رسولزادهاقدم و همکاران (1395) و پرسشنامه سبکهای هویت برزونسکی (1992) جمعآوری شدند و با استفاده از آزمون تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین شیوههای والدگری ادراکشده و تصورات قالبی جنسیتی به صورت مستقیم به واسطۀ سبکهای هویت رابطه وجود دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش قابل قبولی برخوردار بود. سبکهای والدگری ادراکشده با میانجیگری سبک هویت اطلاعاتی با تصورات قالبی جنسیتی رابطه داشت (01/0 >p). همچنین سبکهای والدگری ادراکشده به واسطه میانجیگری سبک هویت سردرگم-اجتنابی با تصورات قالبی جنسیتی رابطه داشت (05/0 >p)؛ اما رابطهای به شکل میانجی برای سبک هویت هنجاری دیدهنشد (05/0 <p). نتیجهگیری: نتایج پژوهش نگاه نوینی برای درک پدیدآیی تصورات قالبی جنسیتی دانشجویان ارائه میدهد. مشاهده شد که سبک والدگری به صورت مستقیم و غیرمستقیم به واسطه سبکهای هویت در میزان استفاده از تصورات قالبی جنسیتی دانشجویان نقش مهمی دارد.