تاثیر نسبتهای مالی در سودآوری شرکتهای تعاونی روستایی استان سیستان و بلوچستان با استفاده از روش GLS
نویسندگان
1 استادیاراقتصاد کشاورزی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی ، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22034/ajcoop.2022.286786.1684چکیده
شرکتهای تعاونی روستایی نقش بسزایی در افزایش مشارکتهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مردم روستا داشته و با بهبود ارائه خدمات در زمینه تامین مایحتاج ضروری و معیشتی کشاورزان زمینه بهبود وضعیت درآمدی و اشتغال کشاورزان را فراهم مینماید. در این راسـتا هـدف این پژوهش بررسی تاثیر نسبتهای مالی در سودآوری 36 شرکت تعاونی روستایی فعال استان سیستان و بلوچستان در دوره زمانی 1395-1398 با استفاده از روش GLS میباشد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که نسبت آنی با ضریب 15/0- بر سودآوری شرکت تاثیر منفی و معناداری داشته یعنی اینکه در شرکت تعاونی روستایی نقدینگی پایین بوده و بایستی مدیریت شرکت در شرایط رکودی و افزایش قیمت ناگهانی نهادههای کشاورزی و کالاهای اساسی، شرایطی را فراهم نماید تا در کوتاهترین زمان ممکن مطالبات خود را وصول نماید. تاثیر نسبت بدهی جاری به ارزش وِیژه بر سودآوری منفی و معنادار بوده است که دلیل آن رشد بدهیهای کوتاهمدت بوده که منجر به کاهش سرمایه در گردش شرکت شده و در نتیجه سودآوری شرکت کاهش مییابد در حالی که نسبت کل بدهی به ارزش ویژه تاثیر مثبت و معناداری بر سودآوری شرکتهای تعاونی روستایی داشته است یعنی بیشترین تامین سرمایه شرکت توسط صاحبان سهام صورت گرفته و هزینه بهره وام کاهش یافته و سودآوری شرکت افزایش مییابد و همچنین دو نسبت سودآوری، بازده دارایی با ضریب 57/0 و بازده حقوق صاحبان سهام با ضریب 48/0 بر سودآوری شرکتهای تعاونی روستایی تاثیر مثبت و معناداری داشته است و در نهایت نسبت گردش کل دارایی بر سودآوری شرکتهای تعاونی روستایی تاثیر مثبت و معناداری دارد.