تحلیل و ارزیابی تابآوری اجتماعی بافت فرسودۀ منطقۀ 12 شهر تهران در مواجهه با سوانح طبیعی
نویسندگان
1 استاد، دانشکدة علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکدة علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دکتری شهرسازی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jscm.2018.251670.1540چکیده
امروزه، آسیبپذیری شهرها و بهویژه بافتهای قدیمی و فرسوده در برابر سوانح طبیعی، بهعنوان مسئلهای جهانی پیشِ روی متخصصان رشتههای گوناگون قرار گرفته است. با توجه به شرایط و موقعیتی که بافت فرسودة منطقة 12 شهرداری تهران در توسعة اقتصادی و فرهنگی کلانشهر تهران دارد، و عدم توجه و رسیدگی مناسب، شرایط در بعد اجتماعی تابآوری در منطقة مورد نظر در وضعیت نابسامانی است،سنجش میزان تابآوری اجتماعی بهمنظور مواجهة مطلوب با پیامدهای سوانح طبیعی ضروری است. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روشِ بررسی، توصیفی - تحلیلی است. حجم نمونه نیز براساس فرمول کوکران، 400 نفر برآورد شد که به روش تصادفی انتخاب شدند. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای آماری تی تکنمونهای و مدلسازی معادلات ساختاری بهره گرفته شد. نتایج نشان داد وضعیت تابآوری اجتماعی در منطقة 12 در شرایط نامطلوبی قرار دارد، شایان ذکر است این امر با تحلیل و ارزیابی سه مؤلفة آموزش شهروندی، مشارکت اجتماعی و حس تعلق مکانی انجام گرفت که مؤلفة حس تعلق مکانی در این منطقه در وضعیت نابسامانتری است.