طراحی و تبیین مدل هوشمندی سازمانی در تعاونی های تولیدی کشور با استفاد از رویکرد ترکیبی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت بازرگانی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی ، سمنان، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت، مرکز تحقیقات کارآفرینی، ایده پردازی و تجاری سازی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.

3 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

4 استادیار، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

doi
10.22034/ajcoop.2022.295728.1708
چکیده

پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین مدل هوشمندی سازمانی در تعاونی‌های تولیدی کشور انجام شده است. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شد. در فاز کیفی از نظریه داده‌بنیان استفاده شد. در این فاز، با 15 تن از خبرگان حوزه تعاون به‌صورت هدفمند مصاحبه به عمل آمد. در فاز کمّی، 350 نفر از مدیران عامل و اعضای هیأت مدیره تعاونی‌ها به روش طبقه‌ای مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمعآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای مستخرج از نتایج فاز کیفی بود. نتایج فاز کیفی نشان داد که قابلیت‌های هوشمندی سازمانی به‌عنوان پدیده محوری مورد توجه است. یافته‌های فاز کمّی نشان داد که «بسترهای توسعه هوشمندی» بر«توانمندساز‌های هوشمندی»، «توانمندساز‌های هوشمندی» بر «قابلیت‌های هوشمندی سازمانی»، «قابلیت‌های هوشمندی سازمانی»، بر «استراتژی‌های هوشمندی»، و «استراتژی‌های هوشمندی» بر «عملکرد هوشمندی» اثر مثبت و معنی‌داری دارند. این در حالی است که «حکمرانی هوشمندی» بر «توانمندساز‌های هوشمندی» اثر معنادار ندارد. نتایج حاکی از آن است که سطح بالاتری از بسترها و توانمندسازهای هوشمندی می‌تواند عملکرد تعاونی‌های تولیدی را بهبود دهد و اهمیت استراتژی‌ها را برجسته کند.

کلیدواژه‌ها