فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در چند دهه اخیر همزمان با سیاست‌های نئولیبرالیستی دولت، سیاست خودگردانی تعاونی‌های تولید روستایی نیز به اجرا درآمد. هدف این سیاست‌گذاری‌ها در متون نهادی کاهش تصدی‌گری دولت و افزایش مشارکت و توان تصمیم‌گیری جامعه محلی و توانمندسازی تعاونی‌های تولید اعلام شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی انتقادی پیامدهای این سیاست در تعاونی‌های تولید روستایی استان کردستان است. بر همین‌سیاق، پژوهش حاضر با پشتوانه نظری و مفهومی نئولیبرالیسم در حوزه اقتصاد و مدیریت و روش‌شناسی مردم‌نگاری نهادی دوروتی اسمیت به بحث و بررسی موضوع حاضر می‌پردازد. در این پژوهش جهت پی‌بردن به سیاست خودگردانی به بحثی انتقادی در پیوند با خودگردانی تعاونی‌های تولید پرداخته می‌شود و سپس با استفاده از تحلیل تماتیک، تجربه زیسته مصاحبه‌شوندگان (ارکان تعاونی‌های تولید: مدیرعامل، هیئت مدیره و کشاورزان عضو) مورد بحث و بررسی قرار می‌‌گیرد. تعداد مصاحبه‌شوندگان این پژوهش بر اساس تکنیک اشباع نظری ٣٤ نفر است که با تمامی آن‌ها مصاحبه عمیق و نیمه‌ساخت‌یافته به عمل آمد. نتایج پژوهش نشان داد که تعاونی‌های تولید روستایی استان کردستان علاوه بر مسائل و آسیب‌های اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی و... پس از اجرای سیاست خودگردانی، درگیر مسائل و مشکلات دیگری گردیده‌اند که ناشی از شوک خودگردانی، خودگردانی بدون برنامه و لغو حمایت‌های دولتی بوده است. به عبارت دیگر، سیاست خودگردانی و تعدیل ساختاری تعاونی‌ها تولید در تحقق اهداف خود دچار یک شکست بزرگ شده‌اند. پیامدهایی همچون خصوصی‌سازی خدمات کشاورزی، سیاست‌های حامی‌پرورانه و افول جایگاه خدماتی تعاونی‌های تولید و... لزوم اخذ سیاست‌های ترمیمی تعاونی‌ها را به یک راهبرد اساسی در راستای توسعه آن‌ها بدل کرده است.