ارتقاء سطح مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتهای تعاونی روستایی شهرستان کامیاران در قبال محیط زیست
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد
2 هیأت علمی
doi
10.22034/ajcoop.2021.132356چکیده
شرکتها بهطور فزایندهای از اهمیت مسئولیتپذیری اجتماعی در رقابتهای جهانی آگاه شدهاند و به این نتیجه رسیدهاند که نه تنها باید بر تولید کالا و خدمات تمرکز داشته باشند، بلکه باید تصمیماتی اتخاذ کنند که توسط همهی طرفهای ذینفع بهصورت اخلاقی و اجتماعی مورد قبول واقع شود. یکی از مهمترین ابعاد مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتی، مسئولیتپذیری در قبال محیط زیست است. با این حال، هنوز یک شکاف مطالعاتی در زمینهی مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتی در قبال محیط زیست و عاملهای اثرگذار بر اجرای فعالیتهای مرتبط با آن توسط شرکتها در سوابق پژوهشی وجود دارد. بنابراین، هدف این پژوهش شناسایی عاملهای اثرگذار بر نهادینهسازی مسئولیتپذیری اجتماعی در ساختار شرکتهای تعاونی روستاییِ شهرستان کامیاران بود. این شرکتها در مجموع دارای 14100 عضو هستند (14100 =N) که از این تعداد، 358 تن به عنوان نمونهی آماری و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی انتساب متناسب انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهای محقق ساخت بود که روایی محتوایی و شکلی آن از طریق نظرسنجی متخصصانِ موضوعی و پایایی آن با کمک محاسبهی آلفای کرونباخ (91/0 تا 81/0 =α) تأیید شد. یافتههای تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که چهار عامل بر اجرای رفتارهای پایداریمحورِ زیستمحیطی در شرکتهای تعاونی روستایی و اعضای آنها اثرگذارند و در مجموع 66 درصد از واریانس مسئولیتپذیری اجتماعی نسبت به محیط زیست را تبیین میکنند. این عاملها عبارت بودند از: 1) استراتژی حمایتی، نظارتی و هدایتی؛ 2) قانونمندی و توانمندی روانی و ساختاری؛ 3) درونزایی و برونگرایی؛ و 4) سازوکار مشارکتی.