نقش سرمایه اجتماعی بر کیفیت زندگی فعالان عرصه تعاون مورد مطالعه: شهر دامغان
نویسندگان
1 عضو هیت علمی و رییس دانشگاه دانشگاه پیام نور مرکز دامغان
doi
10.22034/ajcoop.2021.128182چکیده
سرمایه اجتماعی به معنی مجموعهای از ارتباطات مبتنی بر اعتماد درون یک فرد و یا در ساختار اجتماعی وجود ندارد، بلکه در فضای بین افراد شکل میگیرد. این پژوهش باهدف بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر کیفیت زندگی فعالان تعاونیها به روش همبستگی انجامگرفته است. ابزار جمعآوری دادهها دو پرسشنامه محقق ساخته سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی است. بر اساس یافتهها، ضعف سرمایه اجتماعی فعالان تعاونی موجب کاهش کیفیت زندگی این افراد شده است. در این تحقیق، سرمایه اجتماعی به دو بُعد شناختی و ساختاری تقسیم شده است. بُعد شناختی به بخش نامحسوس سرمایه اجتماعی مانند ارزشها، عقاید، نگرشها، رفتارها و هنجارهای اجتماعی میپردازد و بُعد ساختاری سرمایه اجتماعی دربرگیرنده ساختارها و شبکههایی است که حاوی فرایندهای تصمیمگیری جمعی و مسئولیت متقابل است. افرادی که سابقه فعالیت در تعاونیها را ندارند، دچار انزوای اجتماعی شده و کیفیت زندگی آنها نیز کاهش یافته و با افزایش بُعد شناختی سرمایه اجتماعی، کیفیت زندگی آنان نیز بهبود مییابد. بین بُعد ساختاری سرمایه اجتماعی با کیفیت زندگی فعالان تعاونیها رابطه معناداری وجود دارد.