تأثیر شدت برداشت در شیوه جنگلشناسی تکگزینی بر زیستتوده انجیلی- ممرز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
2 دانشیار، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
3 دانشیار، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
4 استاد، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
5 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی نور، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
doi
10.30466/jfrd.2021.121101چکیده
تأثیر ورود به جنگل و بهرهبرداری درختان بر ساختار آینده و عملکرد اکولوژیکی جنگلهای هیرکانی موضوعی مورد بحث است. اطلاعات موجود در خصوص تأثیر شدت برداشت بر خصوصیات توده و مثل زیستتوده اندک است. مقاله حاضر باهدف تعیین تأثیر شدت بهرهبرداری درختان توده انجیلی- ممرز در شیوه تکگزینی بر زیستتوده انجام شده است. بهاین منظور در 70 قطعهنمونه نیم هکتاری اطلاعات کلیه درختان و خشکدارها برداشت شد. تعداد 35 قطعهنمونه در توده برداشتشده به شیوه تکگزینی با سه شدت برداشت قرار داشتند و معادل همین تعداد قطعهنمونه در توده کنترل بودند. لاشریزی درختان طی شش ماه از شهریور تا بهمن برداشت شد و ذخیره کربن آلی خاک از طریق اندازهگیری کربن آلی و وزنمخصوصظاهری خاک تعیین شد. سپس زیستتوده درختان، لاشریزه، خشکدار، ریشه، خاک و در نهایت زیستتوده کل محاسبه شد. نتایج نشان داد که با افزایش شدتبرداشت تا 5/13 درصد روند تغییرات زیستتوده کل افزایشی است هرچند شدتبرداشت تأثیر معنیداری بر زیستتوده رویزمینی، زیرزمینی و کربن آلی خاک نداشت. زیستتوده رویزمینی در توده تکگزینی بیشتر از توده کنترل بود. میانگین زیستتوده کل در توده برداشتشده انجیلی ممرز 147 و در توده کنترل 144 تن در هکتار بود و برداشت بهطور متوسط دو درصد زیستتوده کل را افزایش داد. در نهایت با توجه به نتایج این پژوهش شدت برداشت متوسط (5/9-6/3 درصد حجم سرپا) بهعنوان شدت برداشت مناسب تعیین شد. تشابه وضعیت زیستتوده لاشریزه و خشکدار در دو توده بهعنوان شاخص زیستی، گویای مناسب بودن شرایط نشانهگذاری در شیوه تکگزینی بود.