موانع گسترش تعاونیهای تولید کشاورزی محصولات زراعی راهبردی شهرستان شاهرود با تأکید بر سیاستهای حمایتی دولت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دانشیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
5 استادیار گروه کشاورزی، مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستائی، تهران، ایران،
doi
10.22034/ajcoop.2020.125728چکیده
با توجه به وجود موانع در تعاونیها، یکی از راهکارهای افزایش سهم بخش تعاون در اقتصاد ایران، اعمال سیاستهای حمایتی توسط بخش دولتی است. جامعه آماری شامل کل تعاونیهای فعال تولید بخش کشاورزی شامل 23 شرکت تعاونی در سطح شهرستان شاهرود می باشند، که تعداد کل اعضای اصلی شرکتها 170 نفر هستندکه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران ۱۱۵ نفر از آنها برای مطالعه انتخاب شدند. روش تحقیق از نوع توصیفی - همبستگی بود که از نظر جمع آوری داده ها به صورت پیمایشی، با استفاده از پرسشنامه «پژوهشگرساخته» پیش آزمون انجام شد. که از هر شرکت حداقل سه نفر و حداکثر 7 نفر در مطالعه مشارکت داشتند. پایایی و روایی ابزار تحقیق با انجام محاسبه ضرایب KMO و آلفای کرونباخ (α 0.7) وتوسط پانل متخصصان مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با نرم افزار spss22 انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که اعضای تعاونیهای مورد مطالعه آگاهی مناسبی از موانع و مشکلات بخش کشاورزی ندارند و صرفا سیاست حمایتی را در تزریق نقدینگی میبینند. همچنین مهمترین موانع یک پارچهسازی اراضی در بخش کشاورزی از دیدگاه افراد مورد مطالعه «عدم وجود فرهنگسازی در زمینه یکجا کشتی » و « کمبود دورههای آموزشی و ترویجی مناسب و کافی در زمینه یکجا کشتی. » است. همچنین برپایه تحلیل عاملی ، بررسی موانع تعاونیهای تولید بخش کشاورزی با تاکید بر سیاستهای حمایتی در عاملهای مدیریتی، شخصیتی و روانشناختی ، سیاستی و حمایتی طبقهبندی شد.