بازده به مقیاس واحدهای تحت ارزیابی با ورودی صحیح یا ورودی ترکیبی و خروجی حقیقی یا صحیح به کمک مدلهای شعاعی در تحلیل پوششی دادهها
نویسندگان
1 گروه ریاضی کاربردی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه ریاضی کاربردی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.
3 گروه ریاضی کاربردی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.
4 گروه ریاضی کاربردی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.
doi
10.22105/dmor.2023.347569.1622چکیده
هدف: این مقاله به تشخیص نوع بازده به مقیاس یک واحد تصمیمگیرنده با شرط وجود ورودی یا خروجی صحیح مقدار پرداخته است.روششناسی پژوهش: این مقاله به معرفی مدلهای شعاعی برای تعیین مقدار و نوع بازده به مقیاس در چهار حالت: تکورودی صحیحمقدار – تکخروجی حقیقیمقدار(حالت اول)، ورودیها ترکیبی – همه خروجیها حقیقیمقدار (حالت دوم)، همه ورودیها صحیحمقدار – همه خروجیها حقیقیمقدار (حالت سوم) و همه ورودیها صحیحمقدار– همه خروجیها صحیحمقدار (حالت چهارم) پرداختهاست. در حالت چهارم ماهیت خروجی نیز بررسی شده است. در هر حالت مقدار بازده به مقیاس چپ و بازده به مقیاس راست تعیین و با توجه به آن نوع بازده به مقیاس مشخص شده است. در انتها با 3 مثال در دو حالت تکورودی صحیحمقدار- تکخروجی حقیقیمقدار و تکورودی صحیحمقدار- تکخروجی صحیحمقدار به مقایسه روش جدید و روشهای قبلی با استفاده از نرمافزار GAMS پرداخته و نتیجهگیری شده است.یافتهها: نوع بازده به مقیاس در حالتی که ورودی یا خروجی صحیحمقدار وجود دارد، متفاوت با حالتی است که ورودی و خروجی را حقیقیمقدار فرض میکنند.اصالت/ارزشافزوده علمی: در این مقاله به تعیین مقدار و نوع بازده به مقیاس برای دادههای صحیح توجه شده است. به این منظور بازده به مقیاس در چهار حالت به کمک مدلهای شعاعی در ماهیت ورودی مدلسازی گردیده و در حالت چهارم (همه ورودیها صحیحمقدار – همه خروجیها صحیحمقدار) مدلسازی در ماهیت خروجی نیز موردبررسی قرار گرفته است. وجود تفاوت در نتایج حاصل از مدل پیشنهادی و مدل کلاسیک با مثال با داده فرضی و مثال با داده واقعی نشان داده شده است.
