ارزیابی و مقایسه کارایی فنی تشکل های آببران شهرستان مراغه
نویسندگان
1 استاد. دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشکده کشاورزی. دانشگاه تبریز
4 دانشگاه تبریز
doi
10.22034/ajcoop.2020.106415چکیده
با توجه به اهمیت کارایی، هدف از این مطالعه ارزیابی و مقایسة کارایی فنی تشکلهای آببران با استفاده از رهیافت تابع تولید مرزی تصادفی در شهرستان مراغه بود. بر این اساس، برای درک علمی و واقعی عملکرد این تشکلها از کارایی واحدهای تولیدی بهره گرفته شد. دادههای موردنیاز در قالب پرسشنامه، از 147 گندمکار آبی عضو تشکلهای آببران شهرستان مراغه جمعآوری گردید. برای رسیدن به هدف تحقیق، در رهیافت تابع تولید مرزی تصادفی، مقدار تولید گندم تابعی از متغیرهای بذر، کود ازته، کود فسفاته و آب در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که میانگین کارایی تولید مزارع گندم نمونه برابر با 9/78 درصد است که بدین ترتیب به طور متوسط 1/21 درصد امکان افزایش تولید با نهادههای موجود در این مزارع وجود دارد. بر پایة تابع تولید مرزی تصادفی، متغیرهای کود ازته، کود فسفاته، آب و بذر گندم اثر معنیداری بر میزان تولید گندم داشتهاند. همچنین متغیرهای سن، تحصیلات، شرکت در کلاسهای ترویجی، تأهل و سطح زیر کشت نیز دارای اثر معنیداری بر کارایی فنی بودهاند. در میان تشکلهای آببران موردمطالعه، تشکل آببران ورجوی با میانگین کارایی 07/83 درصد بالاترین مقدار کارایی فنی را داشته است. شرکت در کلاسهای ترویجی، اتخاذ تدابیری در خصوص یکپارچهسازی اراضی و بهرهمندی از تجربیات تشکلهای آببران موفق، گامهایی مهم در راستای افزایش کارایی تشکلهای آببران مورد مطالعه بهشمار آمدند.