ارزیابی و مقایسه کارایی فنی تشکل های آب‌بران شهرستان مراغه

نویسندگان

1 استاد. دانشگاه تبریز

2 دانشگاه تبریز

3 دانشکده کشاورزی. دانشگاه تبریز

4 دانشگاه تبریز

doi
10.22034/ajcoop.2020.106415
چکیده

با توجه به اهمیت کارایی، هدف از این مطالعه ارزیابی و مقایسة کارایی فنی تشکل‏های آب‏بران با استفاده از رهیافت تابع تولید مرزی تصادفی در شهرستان مراغه بود. بر این اساس، برای درک علمی و واقعی عملکرد این تشکل­ها از کارایی واحدهای تولیدی بهره گرفته شد. داده­های موردنیاز در قالب پرسش‏نامه، از 147 گندم‏کار آبی عضو تشکل­های آب­بران شهرستان مراغه جمع‏آوری گردید. برای رسیدن به هدف تحقیق، در رهیافت تابع تولید مرزی تصادفی، مقدار تولید گندم تابعی از متغیرهای بذر، کود ازته، کود فسفاته و آب در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که میانگین کارایی تولید مزارع گندم نمونه برابر با 9/78 درصد است که بدین ترتیب به طور متوسط 1/21 درصد امکان افزایش تولید با نهاده­های موجود در این مزارع وجود دارد. بر پایة تابع تولید مرزی تصادفی، متغیرهای کود ازته، کود فسفاته، آب و بذر گندم اثر معنی­داری بر میزان تولید گندم داشته‏اند. همچنین متغیرهای سن، تحصیلات، شرکت در کلاس­های ترویجی، تأهل و سطح زیر کشت نیز دارای اثر معنی­داری بر کارایی فنی بوده‏اند. در میان تشکل­های آب­بران موردمطالعه، تشکل آب­بران ورجوی با میانگین کارایی 07/83 درصد بالاترین مقدار کارایی فنی را داشته است. شرکت در کلاس‏های ترویجی، اتخاذ تدابیری در خصوص یکپارچه­سازی اراضی و بهره­مندی از تجربیات تشکل‏های آب­بران موفق، گام‏هایی مهم در راستای افزایش کارایی تشکل­های آب­بران مورد مطالعه به‏شمار آمدند.