خلأهای قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص قرار کارشناسی صادره از جانب داور
نویسندگان
1 استادیار پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران
doi
10.22059/jolt.2013.50480چکیده
قرار کارشناسی از قرارهای اعدادی است که داور در طول روند دادرسی، به هنگام فنی شدن موضوع صادر میکند. قانونگذار تنها در ماده 476 قانون آیین دادرسی مدنی به این موضوع پرداخته است. این ماده صرفاً در مقام بیان امکان تعیین کارشناس از جانب دیوان داوری است و در خصوص سایر مقررات مربوط به کارشناسی همچون امکان تعیین کارشناس از جانب طرفین، مقررات مربوط به اطلاعات کارشناس و دستمزد و هزینههای مربوط به کارشناسی ساکت است. از این رو، در این نوشتار ضمن بیان خلأهای مذکور، در پی آنیم تا به این پرسشها نیز پاسخ گوییم: آیا طرفین نیز خواهند توانست به تعیین کارشناس دست زنند؟ آیا کارشناسان منتخب باید دارای اوصاف استقلال و بیطرفی باشند؟ رعایت چه سلسله اصول دادرسی باید مورد لحاظ قانونگذاران در موضوع قرار کارشناسی باشد؟ دستمزد و هزینههای مربوط به کارشناسی و ضمانت اجراهای مربوط به آن باید چگونه باشد؟
