میراث کشاورزی روستای تاریخی وانشان با نگاهی ویژه به معماری بناهای وابسته به امور کشاورزی
نویسندگان
1 کارشناسیارشد مرمت میراث معماری، گروه مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی ، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، گروه مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی ، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران
doi
10.30475/isau.2025.459359.2157چکیده
میراث کشاورزی در فرم کالبدی به صورت باغها و کشتزارها و بناهای وابسته و در فرم فراکالبدی به شکل فنون کشاورزی، سامانهای از ارزشهای کالبدی و فراکالبدی را شکل داده است. گوناگونی اقلیمی، پیشینه و شیوه ساماندهی امور کشاورزی برای حصول معیشت، سبب شکلگیری نظامی متنوع از میراث کشاورزی در گسترهی جهانی شده است. امروزه شناخت و احیای این میراث نه تنها از جهت ارزش معیشتی، بلکه حفظ جوامع روستایی و دانش آنها مورد توجه است. احیای این ارزشها شاید با اهداف گردشگری، منظر، محیطزیستی و میراثی همراه گردد؛ اما در گام نخست باید به شناخت و مطالعهی هردو جنبه ملموس و ناملموس به سبب آنکه لازمهی درک یکدیگر هستند، پرداخته شود. هدف این پژوهش کیفی، مطالعهی میراث کشاورزی یک روستا و بناهای مرتبط با امور کِشت به شیوهای روشمند و با نگاهی وحدتبخش میان دو جنبهی کالبدی و فراکالبدی است. در این راستا طی مطالعات کتابخانهای پیرامون مفاهیم میراث کشاورزی، روستای وانشان به عنوان موضوع پژوهش انتخاب و طی سه سال مطالعات میدانی روی معماری بومی روستا و جنبههای گوناگون میراث کشاورزی آن انجام پذیرفت. سپس دادههایی که از طریق مشاهدات و برداشتهای میدانی و مصاحبه به دست آمد، به کمک تحلیل منطقی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. نتایج نشان میدهد میراث کشاورزی در این روستا متاثر از دو سامانهی اقلیمی اصلی؛ کهن رود و کوه دیگاه است و دو بنای کبوترخانه و کِچِه از عناصر ارزشمند وابسته به شمار میروند. کبوترخانه کارکردی دوجانبه به عنوان برج دیدهبانی نیز دارد که سبب تفاوت ویژگیهای کالبدی آن با نمونههای منطقه شده است. کچه الگویی از اقامتگاه موقت در زمینهای کشاورزی وانشان است که صفات خانههای تاریخی روستا را در سه خصلت سادگی، کمینگی و به اندازگی در خود حفظ نموده است. حدود هر یک از این صفات جهت درک مرز میان خانه و کچه در ادامه تفسیر شده است.