دانش سنتی جنگلنشینان زاگرس در ارتباط با ارزشهای دارویی گیاهان چوبی و علفی (پژوهش موردی: جنگل-های خرمآباد، استان لرستان)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، بخش تحقیقات جنگل، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 دانشیار، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.30466/jfrd.2021.121104چکیده
ارتباط انسان با جنگل از آغاز خلقت منجر به شکلگیری دانش سنتی شده که بهطور عمده در راستای رفع نیازهای انسان بوده است. گیاهمردمنگاری به بررسی دانشهای سنتی مرتبط با گیاهان در جوامع محلی پرداخته و یکی از شاخههای مهم آن مربوط به ارزشهای دارویی گیاهان است. باتوجه به وجود جوامع محلی مختلف در جنگلهای زاگرس و تنوع دانشهای سنتی در این منطقه و همچنین کمبود اطلاعات موجود در این زمینه، در پژوهش پیشرو سعی شد دانش سنتی مرتبط با ارزشهای دارویی گیاهان در سامان عرفی چنارکل شهرستان خرمآباد بررسی شود. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از روش نمونهگیری گلولهبرفی، استفاده از مطلعین کلیدی و انتخاب هدفمند جمعآوری شد. براساس نتایج، 44 گونه چوبی و علفی دارویی و خوراکی (بهطور عمده میوه درختان و درختچهها) در منطقه شناسایی و دانش سنتی مربوط به آنها بهویژه کاربرد محلی و شیوه مصرف ثبت شد. در بین اندامهای گیاهی مورد استفاده، میوه و برگ بهترتیب با 27 و 5/23 درصد بیشترین سهم را داشتند. 20 گونه فقط استفاده خوراکی داشتند، در حالیکه گیاهانی که فقط مصرف دارویی داشتند، نه گونه بودند. 24 گونه (5/54 درصد) بهصورت خام استفاده میشدند که عمده آنها یا میوههای خوراکی جنگلی مانند بنه و خینجوک بودند و یا مانند آبتره و پرسیاوش بهصورت سبزی کاربرد داشتند. نتایج این پژوهش تأیید کرد که جوامع محلی بهخوبی با ارزش دارویی و خوراکی گیاهان بومی منطقه آشنا هستند، منتهی تلفیق دانش سنتی غنی روستائیان و عشایر با مبانی حفظ و پایداری اکوسیستم موضوعی است که باید مورد توجه جدی قرار گیرد.