تعیین مناسبترین نظام بهرهبرداری برای مناطق چایکاری ایران بر اساس آزمون توکی و رهیافت غربالگری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعة روستایی، دانشگاه پیام نور ، مرکز تهران
2 هیات علمی
doi
10.22034/ajcoop.2018.80670چکیده
حل مشکلاتی از قبیل نظام خردهمالکی، پراکندگی اراضی، عدم استفادة بهینه از منابع تولید و پایین بودن عملکرد بدون اصلاح نظام بهرهبرداری و نهادینه شدن آن عملی نیست. بر همین اساس، در این تحقیق، نظامهای بهرهبرداری موجود در مناطق چایکاری کشور (دهقانی، تعاونی مشاع و تجاری) بررسی شد. نتایج تجزیة واریانس دادهها، مقایسة میانگینها و آزمون توکی میان 9 متغیر مستقل سن، سطح تحصیلات، نوع مالکیت، سطح زیر کشت چای، درآمد حاصل از چایکاری، هزینة تولید، توپوگرافی باغ چای، آبیاری و سابقة فعالیت چایکاری با عملکرد تولید چای (به عنوان متغیر وابسته) در نظامهای مختلف بهرهبرداری و نیز اولویتبندی این نظامها با استفاده از 5 شاخص عملکرد، اشتغالزایی، مصرف کود شیمیایی، به کارگیری ماشین آلات و رضایتمندی از فعالیت چایکاری براساس رهیافت غربالگری[1] نشان داد از سه نظام شناساییشده در مناطق چایکاری، بیشترین عملکرد متعلق به نظام تعاونی مشاع بوده است و این نظام میتواند مناسبترین نظام بهرهبرداری مناطق چایکاری کشور باشد. [1]. Screening Approach