ارائه و پیش بینی مدل ساختاری بهزیستی روانشناختی بر اساس خوشبینی و تابآوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.15076چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری بهزیستی روانشناختی بر اساس خوشبینی و تاب آوری انجام شد. روش کار: روش پژوهش همبستگی با رویکرد مدل معادلات ساختاری بود. جامعه مورد مطالعه پژوهش حاضر دانشجویان تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامیواحد علوم و تحقیقات تهران بودند که 358 نفر از آنان در پژوهش شرکت کردند روش نمونهگیری در پژوهش حاضر طبقهای تصادفی متناسب با تعداد دانشجویان در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری بود. آنان به پرسشنامههای خوشبینی، تابآوری و بهزیستی روانشناختی پاسخ دادند. پایایی و روایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی مورد تأیید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با نرمافزار ایموس استفاده گردید. نتایج: نتایج نشان داد که مدل ساختاری ارائه شده از برازش مطلوبی برخوردار است؛ تأثیر خوشبینی (54/2=t) و تابآوری (54/2=t) بر بهزیستی روانشناختی مثبت و معنادار است. همچنین یافتهها نشان میدهد که ضریب همبستگی خوشبینی با تابآوری (50/0r=) و بهزیستی روانشناختی (48/0r=) در سطح 01/0 مثبت و معنادار است. نتیجه گیری: بهزیستی روانشناختی دانشجویان بر مبنای خوش بینی و تابآوری قابل پیشبینی است.