تأملی در مقررات بهداشتی بینالمللی(2005) با تأکید بر شیوع ویروس کرونا
نویسندگان
1 گروه حقوق بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.29252/jlr.2022.226986.2202چکیده
ویروس کرونا در ژانویه 2020 با سرعتی حیرتآور مرزهای ملی چین را درنوردید و در مدت شش ماه بخش گستردهای از جهان را آلوده ساخت. در واقع، شیوع بیماریهای مسری و فراگیر در جهان بیسابقه نیست، بااینحال، بشر معاصر، کمتر در خاطر دارد که چنین هراسآلود و مضطرب، اقتصاد، صنعت، توریسم، سیاست، ورزش و حتی امور روزمره را متأثر از رخدادی جهانی تعطیل کرده و مغلوب ویروسی ناشناخته شده باشد. متعاقب کرونا، گرچه برای مدتی چرخۀ مرسوم زندگی بشر از حرکت شتابآلود و افسارگسیختهاش بازماند، ضرورت بازاندیشی در مقولات مهمی چون سلامت و بهداشت عمومی، همکاری و همبستگی در مقابله با پیامدهای ناگوار ناشی از آن را به بشر گوشزد کرد. این مقاله درصدد است تا با تمرکز بر شیوع کرونا، به تحلیل حقوقی مقررات بهداشتی بینالمللی (2005) مصوب سازمان جهانی بهداشت و جایگاه آن در نظام بینالمللی حقوق بشر بپردازد. بیتردید، حقوق بینالملل، مگر در پرتو ائتلافی جهانی در مقابله با این قسم از بحرانهای بینالمللی نخواهد توانست از ورطههای هولناکی چون شیوع کرونا، به سلامت بگذرد.