تحلیلِ شیوعِ بیماریِ کوویدِ19 ازمنظرِحقوقِ محیطِ زیست

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق عمومی و بین الملل دانشکده حقوق دانشگاه قم

doi
10.29252/jlr.2022.226836.2174
چکیده

شیوع بیماری کووید 19 در ارتباط با حقوق محیط زیست، از ابعاد مختلف قابل بررسی است. از لحاظ نظری نشان‌دهندۀ ریشه‌های عمیق بحران فلسفی، اخلاقی و حقوقی انسان در مواجهه با طبیعت است. از لحاظ عملی نقش حقوق محیط زیست در پیشگیری از شیوع بیماری‌های مشترک «انسان- حیوان» را یادآورمی‌شود. از لحاظ آثار زیست محیطی، دو چهرۀ متفاوت مثبت و منفی در محیط زیست طبیعی و انسانی از خود نشان داده است. در سویۀ مثبت، شیوع این بیماری به صورت موقت، باعث ارتقای کیفیت محیط زیست شهری (آلودگی هوا، صوت، مصرف سوخت) شده و نسبت به حیوانات، باعث منع تجارت و فروش و مصرف گوشت حیوانات وحشی گردیده است. در سویۀدوم، آثار منفی این بیماری بر موضوعاتی چون انباشت پسماندهای پزشکی، مصرف بی‌رویۀ آب و تعلیق مقررات زیست محیطی نسبت به شرکت‌ها اثر گذاشته است. در این نوشتار سعی شده است برخی ابعاد زیست محیطی فوق، از منظر دانش حقوق محیط زیست تحلیل و ارزیابی شود. سئوال اساسی این است که با توجه به آثار و زمینه‌های زیست محیطی شیوع این بیماری، نظام حقوق محیط زیست نیازمند چه تحولی می‌باشد و چه واکنش حقوقی پیشگیرانه‌ای لازم و ضروری است. فرض اساسی این مقاله بر این مبنا استوار است که ضرورت دارد انسان‌ها در لایۀ فلسفی- حقوقی به بازبینی مناسبات خود با طبیعیت و حیوانات بپردازند و در سطح عملی با شیوع این بیماری اتخاذ برخی تدابیر حقوقی لازم می‌نماید.