تحلیل روند شهروندی دختران جوان مؤسس سمنهای جوانان اصفهان: پژوهشی روایی
نویسندگان
1 دکترای انسان شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد جامعه شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22034/ssys.2022.2004.2422چکیده
این پژوهش درصدد است به روایتها و معناهای فعالیتهای مشارکتی زنان و دختران جوان دبیر سازمانهای مردمنهاد(سمن) جوانان فعال استان اصفهان بپردازد تا بررسی شود کدام زمینههای اجتماعی و دلایل این دختران را به سوی چنین فعالیت جمعی و مشارکتی با اهداف دگرخواهانه سوق میدهد. بر اساس رویکرد نظری، انواع مشارکت از مشارکت صوری تا مشارکت واقعی در نردبان 8 پلهای ارنستاین[1] و بنا به روش تحلیل روایت موضوعی از منظر کاترین رایزمن[2]، از بین 38 دختر و زن جوان دبیر سمنهای فعال استان اصفهان، روایت 22 تن از آنها گردآوری، کدگذاری و مقولهبندی شد. این دختران- به جز یکی از آنها- از تحصیلات در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد برخوردار و بیشتر آنها تحصیل کرده رشتههای علوم انسانی و اجتماعی بودند. برای آنها به ویژه تحصیلکردههای رشتههای علوم انسانی، فرصتهای شغلی اندکی وجود دارد. از طرفی، نزدیک به 70 درصد از دختران جوان در سنین 25 تا 32 ساله این پژوهش مجرد بودند. این شرایط، زمینههای مناسبی در ترغیب دختران به تشکیل سازمانهای مردمنهاد و رسمیت بخشیدن به حضور آنها در جامعه ایجاد کرده است. تجربههای مشارکتی خارج از روابط خانوادگی و ارتباط با سازمانهای شبه دولتی، بسیج و سازمانهای دولتی در فعالیت دختران مؤسس سمن مؤثر بوده و این زمینهها و آشنایی آنها با مسائل اجتماع شهر و محلهاشان، آنها را به سوی مشارکت اجتماعی از نوع ثبت سمن و فعالیت در آن سوق داده است.