تحلیل روند شهروندی دختران جوان مؤسس سمن‌های جوانان اصفهان: پژوهشی روایی

نویسندگان

1 دکترای انسان شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 کارشناس ارشد جامعه شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)

doi
10.22034/ssys.2022.2004.2422
چکیده

این پژوهش درصدد است به روایت­ها و معناهای فعالیت­های مشارکتی زنان و دختران جوان دبیر سازمان‌های مردم­نهاد(سمن) جوانان فعال استان اصفهان بپردازد تا بررسی شود کدام زمینه­های اجتماعی و دلایل این دختران را به سوی چنین فعالیت جمعی و مشارکتی با اهداف دگرخواهانه سوق می­دهد. بر اساس رویکرد نظری، انواع مشارکت از مشارکت صوری تا مشارکت واقعی در نردبان 8 پله­ای ارنستاین[1]   و بنا به روش تحلیل روایت موضوعی از منظر کاترین رایزمن[2]، از بین 38 دختر و زن جوان دبیر سمن­های فعال استان اصفهان، روایت­ 22 تن از آنها گردآوری، کدگذاری و مقوله­بندی شد. این دختران- به جز یکی از آنها- از تحصیلات در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد برخوردار و بیشتر آنها تحصیل کرده رشته­های علوم انسانی و اجتماعی بودند. برای آنها به ویژه تحصیل­کرده­های رشته­های علوم انسانی،­ فرصت­های شغلی اندکی وجود دارد. از طرفی، نزدیک به 70 درصد از دختران جوان در سنین 25 تا 32 ساله این پژوهش مجرد بودند. این شرایط، زمینه­های مناسبی در ترغیب دختران به تشکیل سازمان­های مردم­نهاد و رسمیت بخشیدن به حضور آنها در جامعه ایجاد کرده است. تجربه­های مشارکتی خارج از روابط خانوادگی و ارتباط با سازمان­های شبه دولتی، بسیج و سازمان­های دولتی در فعالیت دختران مؤسس سمن مؤثر بوده  و این زمینه­ها و آشنایی آنها با مسائل اجتماع شهر و محله­اشان، آنها را به سوی مشارکت اجتماعی از نوع ثبت سمن و فعالیت در آن سوق داده است.

کلیدواژه‌ها