کاربست رویکرد ایرانی اسلامی در فرآیند تحلیل و ارتقا کیفیت نماهای شهری
نویسندگان
1 دکتری شهرسازی و استادیار بخش شهرسازی دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز
2 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، شهر ری، تهران، ایران
doi
10.30475/isau.2019.87934چکیده
امروزه و با گسترش دانش طراحی شهری، بر لزوم توجّه به وجوه گوناگون کیفیت زندگی شهروندان تأکید شده و فرآیند طراحی شهری به عنوان ابزاری قدرتمند و منعطف جهت بهبود و ارتقای کیفیت محیط شناخته شده است. از جمله عناصر محیطی تأثیرگذار در زمینه ارتقای کیفیت بصری فضاهای شهری، نماهای شهری هستند. به نظر میرسد در سالهای اخیر و به دلیل ساخت و سازهای انبوه و شتابزده به این عناصر محیطی بیتوجّهی شدهاست. نتیجه این بیتوجّهی پیدایش شهرهایی با نماهای یکنواخت، غربزده و به دور از تنوع و سرزندگی است که افزایش استرس و نا آرامی ساکنین شهرهای امروزی را به دنبال داشتهاست. با توجّه به آنچه گفته شد هدف عمده مقاله حاضر، یافتن فرآیند طراحی شهری منطبق بر رویکرد ایرانی- اسلامی جهت بهبود کیفیتهای بصری نماهای شهرهای امروزی است. بدین منظور مقاله حاضر با استناد به مطالعات کتابخانهای و میدانی و با استفاده از روشهای تحقیق توصیفی - تحلیلی و تطبیقی، به ارزیابی کیفی و تحلیل تطبیقی نمونههایی از فرآیند طراحی شهری نماهای شهری در فضاهای عمومی شهر تهران (خیابان کارگر، خیابان امام، میدان امام خمینی و میدان راه آهن) پرداخته و با دستیابی به چارچوبی مفهومی و اصولی کاربردی، فرآیندی بهینه و انعطافپذیر در زمینه ارتقای کیفیت بصری زیبایی شناختی نمای ساختمانهای شهرهای ایران ارائه کرده است. شناخت، بررسی ویژگیهای محیطی، تحلیل و بررسی ویژگیهای محیطی، تدوین و ارائه تکنیکهای طراحی شهری، تدوین سیاستها و رویکرد پروژه و ارزیابی سیاستها و طرحهای اجرایی گامهای اصلی این فرآیند طراحی شهری هستند.