بررسی عوامل بازدارندة توسعة تعاونیهای کشاورزی شهرستان دهلران با استفاده از رهیافت نظریة بنیانی
نویسندگان
1 دانشآموختة کارشناسی ارشد توسعة روستایی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
3 دانشجوی دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
4 دانشآموختة کارشناسی ارشد جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر
5 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل بازدارندة توسعة تعاونیهای کشاورزی شهرستان دهلران در استان ایلام انجام شد. رویکرد کلی تحقیق حاضر کیفی است که بهمنظورتحلیلدادههایکیفیازروشنظریة بنیانی بهره گرفته شد. دادهها از طریق انجام مصاحبة انفرادی، بحث گروهی و مشاهدة غیرمشارکتی با اعضای تعاونی، مدیران، کشاورزان پیشرو و کارشناسان جهاد کشاورزی جمعآوری و اعتباریافتههایپژوهشازطریقفرایندسهگوشهسازی[1] تأیید شد. بر اساس یافتههای تحقیق، نبود مدیریت صحیح در تعاونی؛ همکاری و مشارکت نکردن اعضا؛ ناآشنایی و ناآگاهی اعضا با اصول، فلسفه و مفاهیم تعاونی؛ عدم آموزش اعضا و مدیران؛ وجود قوانین ضعیف؛ ضعف بنیة اقتصادی اعضا و نبود نظارت دولت از مهمترین عوامل بازدارندة توسعة تعاونیهای کشاورزی شهرستان دهلران به شمار میآیند. در مجموع، ایجاد الگوی مدیریتی مناسب، آموزش مدیران کارامد، آموزش به کشاورزان و برنامهریزی مدون و بلندمدت برای انجام فعالیتهای تعاونی پیشنهاد میشود. [1]. Triangulation
