فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اختلال پرخوری یکی از اختلالات مربوط به خورد و خوراک است. پرخوری روشی برای تسکین یا فرار از هیجانات منفی و ناخواسته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش عوامل درون فردی و بین فردی در پیش بینی بروز اختلال پرخوری در زنان است. روش کار: مطالعه حاضر در زمره طرح­های توصیفی- همبستگی گذشته­نگر است. جامعه­ی مورد مطالعه تمامی دانشجویان مونثی بود که در سال تحصیلی 97-96 در دانشگاه محقق اردبیلی مشغول به تحصیل می­باشندشرکت کنندگان از طریق ابزر سنجش شامل مقیاس فشار فرهنگی- اجتماعی ادراک شده[1]: مقیاس درونی سازی لاغری ایده­آل. پرسشنامه شکل بدنی[2]- مقیاس عزت نفس مقیاس ترس از ارزیابی منفی[3] (فرم کوتاه): مقیاس پرخوری[4]:ارزیابی شدند. جهت تحلیل داده­ها از نرم افزار SPSS-19 و از روش­های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج: نتایج تحلیل حاکی از آن بود که از میان متغیرهای مورد مطالعه، نارضایتی از تصویر بدنی، فشار از سوی جامعه برای لاغری و عزت نفس پایین بیش از سایر متغیرها در اختلال پرخوری زنان نقش داشتند. نتیجه گیری: فشارها و انتقادها برای لاغری چه از درون و چه از بیرون، فرد را همواره برای داشتن اندامی ایده­آل تحت فشار قرار می­دهد. فرد ناراضی که استاندارهایی خاص از ظاهر مطلوب دارد در نتیجه این فشارها، عزت نفسی خدشه­دار و احساساتی منفی را تجربه کرده و پیوسته از تصویر بدنی خود ناراضی خواهد بود. در نتیجه برای مدیریت این هیجانات منفی ممکن است به پرخوری بعنوان روشی برای کنترل هیجانات روی آورد. [1]Perceived sociocultural pressure scale [2]Body shape questionnaire [3]Fear of negative evaluationscale [4]Binge eating scale