عوامل اجتماعی مؤثر بر ارتقای مدیریت نوآوری در تعاونیهای کشاورزی و روستایی استان تهران
نویسندگان
1 دانش آموختة کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
3 . دانشیار گروه توسعة کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم وتحقیقات تهران
doi
چکیده
هدف این تحقیقِ توصیفی – همبستگی بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر ارتقای مدیریت نوآوری در تعاونیهای کشاورزی و روستایی استان تهران است. 695 مدیر و عضو هیئت مدیرة تعاونیهای کشاورزی و روستایی استان تهران جامعة آماری را تشکیل میدهند که بر اساس فرمول کوکران، 128 نفر به عنوان نمونه از طریق روش نمونهگیری با انتساب متناسب انتخاب شدند. روایی پرسشنامه با تأیید کارشناسان مربوط به دست آمد و پایایی آن نیز با انجام آزمون مقدماتی از طریق تکمیل 30 پرسشنامه و سپس محاسبة ضریب آلفای کرونباخ برای بخشهای مختلف بین 87/0- 98/0 محاسبه شد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق نرم افزار SPSS16 صورت گرفت. بر پایة نتایج، به نظر اکثر پاسخگویان، تأثیر عوامل اجتماعی بر ارتقای مدیریت نوآوری در تعاونیهای تولید کشاورزی و روستایی در حد متوسط بود. نتایج حاصل از رگرسیون چندگانة گام به گام نشان داد متغیرهای افزایش همکاری و تعاملات بین مدیران و اعضای تعاونیها در زمینة نوآوری، باورها و اعتقادات اعضا نسبت به نوآوری در تعاونیها و تعامل تعاونیهای کشاورزی و روستایی با یکدیگر در زمینة تبادل تجربیات نوآورانه 2/55% از تغییرات ارتقای مدیریت نوآوری در تعاونیهای کشاورزی و روستایی را تبیین کردهاند.