مدیریت تغییر فضاهای آموزشی مقطع سوم ابتدایی بر مبنای ارزیابی و تحلیل نیازهای دانشآموزان در راستای ارتقاء بهرهوری
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی معماری، دانشگاه محق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دانشجوی دکتری معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.30475/isau.2018.68583چکیده
مدیریت تغییر در فضای آموزشی با محوریت استفادهکننده این امکان را فراهم میسازد که با حداقل زمان و سرمایه بتوان بهرهوری را در یک سطح مورد قبول حفظ کرد. پژوهش حاضر با هدف ارتقاء بهره وری در فضاهای آموزشی و با مقایسه تحلیلی- تطبیقی نیازهای دانش آموزان در روند مدیریت تغییر فضاهای آموزشی به این مسئله میپردازد که یک فضای آموزشی جهت رسیدن به شرایط مطلوب نیازمند چه تغییراتی است و آیا اولویت های تغییر برای دانش آموزان هر کلاس یکسان است؟ در فرایند دستیابی به اهداف مذکور تلاش شده است تا با الگوی ترکیبی (کمی – کیفی) عناصر فیزیکی فضای آموزشی کلاس در نقاشیهای 150 دانش آموزان دختر مقطع سوم ابتدایی در ۶ کلاس مختلف در شهر اردبیل مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج حاکی از آن است که اولویتهای تغییر از دید دانش آموزان هر کلاس با توجه به شرایط و خواست آنان متفاوت است؛ که این مهم بر نگاه و تصمیمگیری منفرد و برنامه محور در ایجاد تغییرات فیزیکی در مدارس تأکید میکند. بر این اساس با محوریت قرار دادن استفادهکنندگان از فضاهای آموزشی در پروسه تغییرات این اطمینان حاصل میشود که این تغییر با ارتقاء کیفیت فضا، منطبق با خواست بهرهبرداران و در راستای ارتقاء بهرهوری سازمان است.
