مسئولیت بینالمللی دولتها در کمکرسانی انساندوستانه: با تاکید بر موضوع شیوع ویروس کوئید- 19
نویسندگان
1 حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.29252/jlr.2022.226894.2184چکیده
شیوع ویروس کرونا که ابتدا از استان ووهان چین آغاز گردید و در کمتر از یازده هفته، تمام جهان را آلوده کرد، یکی از مهمترین چالشهای ایجاد شده بر سلامت و امنیت انسانی بعد از جنگ دوم جهانی بوده است. باوجودآنکه وظیفۀ اصلی و اساسی تأمین سلامت و حداقل معیشت زندگی انسانی بر عهدۀ دولت متبوع و محل سکونت انسانهاست، آثار و ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی شیوع ویروس کرونا بر زندگی انسانها، ضرورت کمکرسانی انساندوستانه از سوی تمامی دولتها را ایجاب میکند. سوال اساسی این مقاله این است که آیا تعهدی عرفی برای دولتها در کمکرسانی به یکدیگر به منظور مبارزه با شیوع ویروس کرونا و پیامدهای اقتصادی، بهداشتی و اجتماعی ناشی از آن وجود دارد؟ فرضیۀ نگارنده این است که تعهدی عرفی برای دولتهای توانگر برای کمک به دولتهای آسیبپذیر در مبارزه با ویروس کوئید-19 وجود دارد. بهویژه آنکه ناتوانی و شکست یک دولت در مبارزه با این ویروس، به تکثیر و شیوع آن به دولتهای همسایه و ماورای آن نیز خواهد انجامید و منافع تمامی دولتها در این است که مبارزه با این ویروس را به مرزهای ملی و داخلی خود محدود نکنند
