بررسی تحولات حقوق شرکتهای تجاری در همهگیری کووید ۱۹ از منظر مبانی نظری و قانونی
نویسندگان
1 موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
2 استادیار، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. و سرپرست مرکز ملی تحقیقات حقوق سلامت، تهران، ایران
doi
10.29252/jlr.2022.226919.2189چکیده
تجربۀ همهگیری کووید 19 نشان داد که در پاندمیها و شرایط مشابه آن مانند انتشار مواد پرتوزا که سلامت عمومی به صورت جدی تهدید میشود، اجرای برخی تکالیف قانونی حاکم بر شرکتهای سهامی دشوار میگردد. نظامهای حقوقی چابک به سرعت در واکنش به این شرایط به تغییر احکام قانونی خود و تطبیق با شرایط پرداختند. در این مقاله بنیادهای نظری، مبانی قانونی و حدود مداخله دولت در حقوق شرکتهای سهامی در شرایط همهگیری کووید ۱۹ در ایران و انگلستان بررسی شده است. این بررسی نشان میدهد که دولت در انگلستان در شرایط اضطراری همهگیری کووید ۱۹، برای حفظ منفعت عمومی، رویکرد دخالت سریع و وسیع در حوزۀ حقوق شرکتها را اتخاذ نموده است. نظریۀ امتیاز بیش از سایر نظریهها، این مداخلۀ وسیع و سریع دولت را توجیه میکند و «قانون سلامت عمومی (کنترل بیماریها)» مصوب 1984 مبنای قانونی لازم برای این مداخله را فراهم آورد. نظام حقوقی ایران از میان ظرفیتهای قانونی موجود، از ظرفیت مندرج در اصل یکصد و هفتاد و ششم قانون اساسی برای واکنش به شرایط همهگیری کووید ۱۹ بهره برده است. اما مداخلۀ دولت در حقوق شرکتهای سهامی ایران محدودتر میباشد
